Home / Blog / Als opera populaire cultuur was, heette het ‘singy-sing-sing time’

Als opera populaire cultuur was, heette het ‘singy-sing-sing time’

LATER LEZEN

Game over de operaGamergate raast al een aantal weken voort: online strijden gamers met elkaar over de aard van hedendaagse gamecultuur (zie ook dit uitleggende artikel in The New York Times). De strijd gaat met name over gender en seksisme in de gamerswereld en over journalistieke onafhankelijkheid ten aanzien van gameproducenten. Gamergate is daarmee een duidelijk voorbeeld van populaire cultuur als terrein van strijd – strijd over gender, etniciteit, klasse, seksualiteit etc. Bij Diep benaderen we populaire cultuur altijd als onderhevig aan machtsprocessen: de afkeur van de selfie, de haat voor Justin Bieber en de zorgen over sexting zijn geen ‘neutrale’ praktijken, maar maken duidelijk hoe mensen macht uit oefenen door bepaalde cultuurvormen te bespotten of zelfs te willen verbieden.

Populaire cultuur gaat over ordening en smaak: wat wordt hoger geplaatst en waarom? Een uitstekende illustratie hiervan vond ik een artikel over Gamergate in The Guardian. Charlie Brooker verwondert zich over opera:

‘Games get a bad press compared with, say, opera – even though they’re obviously better, because no opera has ever compelled an audience member to collect a giant mushroom and jump across some clouds. Nobody writes articles in which opera-lovers are mocked as adult babies who never grew out of make-believe and sing-song; obsessive misfits who flock to weird “opening nights” wearing elaborate “tuxedo” cosplay outfits.

On no account go to the opera yourself: you’ll probably run into a mafia boss. According to at least one film I think I saw once, mafia bosses love opera, because there’s loads of death and killing in it. Yet politicians don’t table motions solemnly condemning opera’s dangerous level of violence.

Opera – a three-hour unskippable cutscene and all-round cultural blight whose primary function in modern society is to be used as a backing music to slow-motion montages of sporting folk – gets an easy ride partly because it’s called “opera”, instead of “singy-sing-sing time”. This is gaming’s biggest image problem: that infantile word, “gaming”. Or rather, that was gaming’s biggest problem, until the arrival of “gamergate”.’

Dit voorbeeld legt bloot hoe ogenschijnlijk arbitrair het is dat we opera hoog waarderen en games laag; waarom er geen enkele studie is gedaan naar de effecten van opera op agressiviteit onder haar bezoekers, terwijl er duizenden studies naar games en agressie zijn: het gaat niet om de aard van het medium of genre, maar om de maatschappelijke status van die mensen die ervan houden.

Lees ook: Onderzoek: gewelddadige literatuur maakt lezers agressiever

Gevonden via @lrs.

DEEL DIT BERICHT