Home / Blog / Bedenkingen bij het ‘Van Sesamstraat word je slim’-onderzoek

Bedenkingen bij het ‘Van Sesamstraat word je slim’-onderzoek

LATER LEZEN

Verschillende media schreven er over: van Sesamstraat worden kinderen slimmer (Trouw, AD, Huffington Post, The Economist). Zij baseerden hun nieuwtje op een stuk in The Washington Post. Daarin wordt gesproken van “landmark academic research” en de “most authoritative study ever done on the impact of Sesame Street”. Dat zijn hele grote woorden voor een onderzoek dat nog niet gepubliceerd is in een peer-reviewed tijdschrift. Het verscheen namelijk als working paper [volledige paper]. Om het erger te maken: het is geschreven door twee economen die de bestaande literatuur over effecten van educatieve programma’s niet kennen.

Uitzendmasten

Het paper bevat geen enkele mediatheorie. Er wordt simpelweg verondersteld dat blootstelling tijdens de jeugd een effect heeft. In 1969, toen Sesamstraat startte, had twee derde van de Amerikaanse bevolking toegang tot het programma. Het leeftijdscohort dat toen op de kleuterschool zat wordt onderzocht. Van hen is het schoolcijfer in 1980, opleidingsniveau in 1990 en arbeidsmarktresultaten in 2000 genomen als uitkomst van effect. Er wordt daarbij gekeken naar de nabijheid van een uitzendmast om goede blootstelling te bepalen.

De onderzoekers vinden effecten op het schoolcijfer. De kinderen die vroeger (waarschijnlijk) Sesamstraat keken, deden het beter op school. Dat geldt vooral voor jongens, voor zwarte kinderen en voor kinderen die in achterstandsgebieden woonden. Dat effect zet zich blijkbaar niet door: voor uiteindelijk opleidingsniveau wordt geen effect gevonden en voor arbeidsmarktresultaten zijn onduidelijk. De onderzoekers concluderen dat Sesamstraat slaagt in haar taakstelling: kinderen die kijken zijn daardoor beter voorbereid op school.

Beperkingen

Er zit veel evidente beperkingen aan het onderzoek die de onderzoekers niet noemen. Allereerst gaat het bijna volledig voorbij aan het uitvoerige onderzoek dat er al is gedaan naar Sesamstraat (het Web of Science geeft 176 artikelen op ‘Sesame Street’ als onderwerp). Daarnaast is het niet duidelijk of het effect Sesamstraat betreft, of toegang publieke omroep PBS in het algemeen. Bovendien wordt er niets gezegd over hoe dit effect dan mogelijk zou werken. Tot slot gaat de studie alleen over Sesamstraat toen. Over effecten nu, bijna een halve eeuw (!) later, kan niets gezegd worden. Het feit dat het paper nog niet gepubliceerd is, is hier veelzeggend.

Het paper stelt dat Sesamstraat eigenlijk de eerste MOOC was omdat het gaat om het elektronisch uitzenden van educatief materiaal. Dit doet zowel Sesamstraat als MOOCs tekort, maar geeft natuurlijk wel een prettig ‘haakje’ voor nieuwsmedia. Het is bijzonder jammer dat geen van de redacteuren die erover schreef de moeite heeft genomen het daadwerkelijke onderzoek te lezen.

DEEL DIT BERICHT