Home / Blog / Clickbait in de wetenschap: je bent gek als je het niet doet

Clickbait in de wetenschap: je bent gek als je het niet doet

LATER LEZEN

“If your job prospects depend on clicks, you’d be stupid not to write clickbait.”

De munteenheid van het internet is aandacht en aandacht wordt gemeten met clicks. Hoe meer clicks, hoe meer aandacht. Ik ben daar zelf niet vies van. Zo is mijn ‘best gelezen’ column op Folia er eentje met de titel ‘Pijpen is goed voor je zelfvertrouwen’. Ik heb best gelezen tussen aanhalingstekens geplaatst, want clicken is niet hetzelfde als lezen. Clicks zijn een slechte graadmeter voor kwaliteit. Een belangrijk achtergrondstuk over de verkiezingen in Duitsland krijgt altijd minder clicks dan iets snels over seks. Ook de titel van dit stuk kan je zien als clickbait.

Op het blog van LSE verscheen een stuk over wetenschap en clickbait waaruit bovenstaande zin afkomstig is. Politicologen Portia Roelofs en Max Gallien schrijven daar over een artikel in het wetenschappelijke tijdschrift Third World Quarterly dat laat zien waarom aandacht een desastreuze manier is om wetenschap te beoordelen. Het betreffende artikel, The case for colonialism, is volgens hen “clickbait with footnotes”. De auteur stelt dat kolonialisme ten onrechte een slechte naam heeft. Er is geen sprake van empirisch onderzoek en het artikel is vooral bedoeld om te provoceren. Dat lukte: het werd massaal (negatief) gedeeld. De Altmetric Attention Score ging dan ook door het dak.

Volgens Roelofs en Gallien staat dit incident voor een aantal ongunstige ontwikkelingen in de wetenschap, zoals vermarkting. Artikelen worden al gescoord op aandachtsoverwegingen: een citatiescore neemt bijvoorbeeld niet mee of een artikel wordt aangehaald als onzin. Aandacht wordt steeds belangrijker omdat bestuurders veel waarde hechten aan kwantificeerde impact:

“But this style [citatiescores] of quantifying how good an article is pales in comparison to what has been done under the “impact agenda”. Initially spurred by the desire for professors to reach out and engage with the world outside the “ivory tower”, impact came to be measured by blogs, page views, download stats, and tweets. Academia is replicating the structure of the mass media. Academic articles are now evaluated according to essentially the same metrics as Buzzfeed posts and Instagram selfies. In fact, the impact factor is an especially blunt example of online metrics: Reddit, Youtube, and Imgur at least allow users to up-vote or down-vote posts.”

Het gaat daarbij om veel meer dan ijdelheid. Het is beangstigend om te bedenken dat iemands academische baankansen afhankelijk zijn van de aandacht die hij krijgt online.

“And it’s deadly serious: how many likes your article gets is not simply a matter of vanity but is ingrained into the system of academic rewards and respects; whether when applying for promotions, jobs, or research funding. If your job prospects depend on clicks, you’d be stupid not to write clickbait.”

Daarnaast wijzen de auteurs erop dat academische debatten steeds meer worden gereduceerd tot “artificially adversarial debates”: debatten tussen tegenpolen, zoals we die ook zin in de media. Onder het mom ‘de waarheid ligt in het midden’ is er geen aandacht voor consensus die de wetenschap voortstuwt. Dat is goed nieuws voor gekkies en slecht nieuws voor de wereld, want:

“When academia is thus framed as a confrontation, it favours confrontational people.”

DEEL DIT BERICHT