Home / Blog / De avontuurlijke kinderwereld bestaat niet meer

De avontuurlijke kinderwereld bestaat niet meer

LATER LEZEN

Stand By MeDe voorbije weken heb ik mijn oudste zoon een paar films uit mijn eigen jeugd leren kennen. We begonnen met The Back To The Future trilogie, daarna de twee Ghostbusters-films. De tweede Ghostbusters was wel echt griezelig vond hij, maar hij organiseert ondertussen screenings van de Back To The Future-films voor zijn vriendjes.

Ik vroeg vervolgens op Twitter welke film ik hierna zou bekijken met hem. Ik kreeg veel tips. Voor sommige is hij echt nog te jong – bijvoorbeeld voor Indiana Jones, maar films als E.T. of The Goonies moeten zeker kunnen.

Vandaag lees ik op IO9.com een opvallende post net over films zoals The Goonies (of Stand by Me). Die kunnen vandaag niet meer. Niet dat een grote lobby-organisatie ze verbiedt, maar de wereld is zo veranderd dat het niet meer kan. Het wordt namelijk meer en meer ondenkbaar dat kinderen alleen of in groep op avontuur zouden gaan.

Lees even mee:

SamTheSpaceman

Movies like the Goonies (or ET, or the Explorers) are no longer possible, because movies like that rely on the exploration of the world of children that is separate from the world of adults, and that world no longer exists. Kids don’t go out to build forts in places their parents don’t know about, or learn all the best short cuts to the candy store on their bikes. They don’t walk home alone to and from school. All play is regulated, either for the sake of safety or the desire of parents to participate in childhood. Kids are raised to be risk averse.

And while teenagers certainly have more independence, the truth is that most people shed the sense of magic inhabiting the world, the feeling that there really could be a dragon behind that rock. The tale of the young lovers making out at the hangout spot is safe for now, though even teenagers are way lamer than they used to be.

But the story of the neighborhood children saving the town is dead, and will remain so as long as parents insist on their kids being in sight at all times. The glaring exception here is one of class – poor kids go more unsupervised. But these days Hollywood only makes popular movies about well to do sheltered kids with perfectly clean kitchens.

Jarod Forest

I otherwise agree with you, except that I would argue that it’s not as much a case of the kids being too sheltered – at least where I live – as it is of kids now spending all their time in front of their tablets/phones/playstations/whatever. There’s no need to search for adventures outside when you can find limitless entertainment without leaving your room.

SamTheSpaceman

That’s true, but before we had mobile devices we had video game consoles and PC computers that you can’t take outside with you. But if I wanted to go play Mortal Combat – which my otherwise overprotective mom said no to – I would walk to my friends house. The only one supervising that walk was my cat who would follow me around the neighborhood (no joke.) And if a third kid had a game or gizmo neither of us had, we would then simply walk to that third house.

SamTheSpaceman heeft volgens mij wel degelijk een punt: we zijn steeds meer onze kinderen gaan beschermen zelfs in landen die Dutroux niet hebben meegemaakt. Op televisie zie ik mijn kinderen wel nog steeds naar series als De Peperbollen kijken, die duidelijk hun mosterd bij dergelijke films gehaald hebben, maar wat denken jullie? Zijn films als The Goonies niet meer mogelijk om deze reden?

P.S.: best wel grappig, als je naar Lego Ideas surft, zie je hoe verschillende van de films die ik in dit stukje vermeld een nieuw leven krijgen in de bekende bouwsteentjes.

Dit stuk verscheen eerder op Pedro’s blog X, Y of Einstein

Lees ook: Kinderen moeten meer vallen en verdwalen

DEEL DIT BERICHT