Home / Blog / De invloed van Facebook op keuze voor een hoofddoek

De invloed van Facebook op keuze voor een hoofddoek

LATER LEZEN

hijab onlineEr wordt volop onderzoek gedaan naar de effecten van sociale media. Een opmerkelijke in dat genre is een studie [abstract] naar de invloed van Facebook op het dragen van een hoofddoek, uitgevoerd door een psycholoog van de Universiteit van Californië samen met twee Iraanse onderzoekers . De onderzoekers beginnen bij het idee dat sociale media het vermogen hebben om de invloed van traditionele culturele waarden tegen te gaan. Die traditionele waarden zouden sociale interactie verhinderen en sociale media zouden dat kunnen doorbreken. Vandaar springen ze ineens naar de interesse in het dragen van een hoofddoek. Ze schrijven:

“In Iran, for example, social media use might be associated with women’s interest in wearing a veil (hijab), a government-recommended cultural and religious tradition that has existed for more than 30 years. In an attempt to display individualism, social networking users often avoid traditions such as religion and cultural behaviors. Similarly, female Iranians who have been using social networking sites for an extended period of time might prefer to avoid wearing a veil, as well as to avoid displaying themselves wearing a veil in their social media pictures. However, no research has studied this topic” (n.p.).

De hoofddoek is meer dan een traditie van dertig jaar: het is een culture praktijk die al meer dan duizend jaar bestaat. Ook de tegenstelling tussen het laten zien van individualisme en de hoofddoek is opmerkelijk. De onderzoekers onderbouwen de invloed van sociale netwerken daarop verder niet theoretisch.

Methode
Er werden 253 Iraanse vrouwen onderzocht die via sneeuwballen (=doorverwijzingen via kennissen) werden gevonden. Zij werden ondervraagd met een vragenlijst (het is niet duidelijk of die online of offline was). Er werd gevraagd naar leeftijd en opleidingsniveau, gebruik van Facebook en opvattingen over de hoofddoek. Daarbij moesten de respondenten zichzelf ook vergelijken met zes maanden eerder, bijvoorbeeld met vragen als ““In comparison to 6 months ago, how worried are you that others see and criticize your level of wearing a veil in Facebook in pictures?”

Resultaten
De antwoorden laten zien dat de respondenten op alle punten aangeven dat ze zich nu iets minder dan zes maanden geleden schaamden voor of zich zorgen maakten om hoe hun hoofddoek op Facebook overkwam. De gemiddelden liggen allemaal tussen 3,36 en 3,60 op een schaal van 1 tot 5. Er is daarbij veel spreiding in de antwoorden: de standaarddeviatie ligt steeds rond de 1.

De onderzoekers vonden een kleine correlatie tussen het niet juist dragen van de hoofddoek op foto’s en hoe lang iemand al op Facebook zit. Er is ook een kleine correlatie tussen het niet juist dragen van de hoofddoek op foto’s en leeftijd. Daarnaast vonden ze een relatie tussen de tijd die iemand doorbrengt op Facebook en het niet juist dragen van de hoofddoek.

Conclusie
De onderzoekers concluderen dat het gebruik van Facebook een effect kan hebben op de opvattingen over traditioneel Iraans religieus gedrag. Ze schrijven:

Results suggest that use of Facebook can affect Iranian women’s perceptions about and likelihood of engaging in a traditional Iranian religious behavior—the wearing of a head veil. These findings support research suggesting that social media users value personal identity, individualism, and avoiding traditional factors such as religion and culture. As time spent on Facebook increases, it is likely that exposure to different cultures and beliefs increases, shaping people’s perceptions of social norms.

De auteurs denken dus blootstelling aan andere culturen en waarden via Facebook en effect heeft op religieus gedrag.

Er is zoveel mis met dit onderzoek dat je je afvraagt hoe dit ooit gepubliceerd heeft kunnen worden. Dat speelt zowel op het vlak van methode (selectie respondenten, gebruikte maten, hoge spreiding) als op conceptueel vlak. Het is ook opmerkelijk dat de onderzoekers de gevonden correlatie presenteren als een effect. Tot slot is er geen enkele aandacht voor de specifieke context van Iran – een land met een grote middenklasse die historisch tegenover het beleid van de religieuze leiders staat). We kunnen niet anders dan vaststellen dat het onderzoek een heel hoog novelty-gehalte heeft waarmee de redactie van het journal Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking wil scoren op sociale media. Waarvan akte.

TAGS
DEEL DIT BERICHT