Home / Blog / De McDonald’s van de fitnessindustrie

De McDonald’s van de fitnessindustrie

LATER LEZEN

Waar eerder fitnessprogramma’s vooral hingen aan een beroemdheid (denk Raquel Welch in de jaren ’80), is Les Mills erin geslaagd naamsbekendheid te krijgen met de aard van het programma. De bekende Bodypump en Bodystep gaan de hele wereld over. De lessen worden volgens het bedrijf gegeven door zo’n 70.000 instructeurs, die in meer dan 75 landen iedere week 5 miljoen deelnemers bedienen. Jaana Parviainen deed op basis van participerende observatie en tekstuele analyse onderzoek naar Les Mills fitnessfenomeeen [abstract].

Les Mills ontwerpt iedere drie maanden nieuwe choreografieën, gebaseerd op trends uit de muziek- en fitnesswereld. Instructeurs krijgen een DVD met daarbij aantekeningen voor de choreografie en de gelicenseerde muziek. Les Mills streeft ernaar om bewegingen te maken die aangeleerd kunnen worden zonder gevoelens van schaamte of falen. Het verdienmodel van Les Mills zit in de herhaling en standaardisatie waarmee de dienst wordt aangeboden. De onderzoeker vergelijkt het bedrijf daarom met McDonald’s. Les Mills steunt op vier zuilen: efficiency, meetbaarheid, voorspelbaarheid en controle. Fitnessinstructeurs ondergaan een paar dagen training en worden getoetst door een video van een volledige les op te sturen. Het voordeel voor de sportschool is dat zij zelf geen personeel hoeven te trainen en dat er makkelijk met instructeurs geschoven kan worden omdat iedereen dezelfde lessen geeft. Omdat er weinig scholing nodig is, zijn de lonen laag. Parviainen stelt daarom dat dit McJobs zijn.

Opmerkelijk aan de programma’s van Les Mills is dat er nauwelijks interactie en uitwisseling is tussen instructeur en gebruiker. In plaats daarvan staat herhaling en imitatie centraal. Het product van Les Mills is erop gericht om endorfine aan te maken bij de gebruiker. De constante aansporing door de instructeur in combinatie met de beat van de muziek en het gezamenlijk bewegen zorgen ervoor dat je minder makkelijk opgeeft en dat je niet alleen gevoelens van controle over je lichaam hebt, maar ook van plezier. Bij elkaar heeft dit een verslavend effect: net als bij drugs en fastfood verlangen de hersenen terug naar dat geluksgevoel.

TAGS
DEEL DIT BERICHT