Home / Blog / De toekomst van de krant: jij bent het product

De toekomst van de krant: jij bent het product

LATER LEZEN

Toen de oprichter van Amazon Jeff Bezos de Washington Post kocht, hield iedereen zijn adem in. Zo’n tech-jochie bij een krant kan nooit goed gaan. Inmiddels zijn we bijna twee jaar verder en gaat het goed met de Post. In een artikel in The Economist lezen we dat er meer dan honderd mensen zijn aangenomen. Kom daar maar eens om bij enig andere krant!

De strategie van Bezos wijkt sterk af van de stuiptrekkingen die we bij andere kranten zien (denk aan wijn verkopen en dikke pay-walls aanleggen). Hij richt zich vooral op schaalvergroting. Net als bij Amazon hangt er een ‘winst komt later wel’-sfeer. Dat lukt goed: het verkeer naar de website is verdubbeld tot 51 miljoen unieke bezoekers in april. De Post cureert inhoud van andere media en trekt zo bezoekers. Artikelen worden sterk gepusht via sociale media. Daarnaast heeft hij een partnerprogramma opgezet: lezers van maar liefst 270 andere kranten krijgen met hun abonnement gratis toegang tot betaalartikelen. The Economist:

“Logged-in readers like these are more valuable to a paper and its advertisers than anonymous ones, because the ads can be tailored to match whatever is known about their interests. So far more than 270 papers have signed on. This resembles how Amazon achieves dominance in its markets by gathering data on customers, the better to sell them stuff. Some newspaper bosses are cautious. “It’s a Trojan horse,” says one, who thinks publishers are unwise to share their subscriber lists with the Post and its advertisers. Another initiative is to study and predict reader behaviour, so as to offer each website visitor a tailored landing-page, as is the case at a certain e-commerce site.”

Het lijkt erop dat de Washington Post voor het Facebook-model gaat: mensen zoveel mogelijk en zo lang mogelijk tijd laten doorbrengen op je platform, om zoveel mogelijk data over ze te verzamelen. Het verdienmodel daarbij ligt niet zozeer in gerichte advertenties, maar vooral in de verkoop van die data.

GhosteryToevallig las ik net voor het artikel in The Economist een verontrustend stuk op The Message van de maker van Ghostery, Quinn Norton. Ghostery wil internetgebruikers bewust maken van alle trackers op het internet. De browser-add on helpt deze trackers te blokkeren. Als ik bijvoorbeeld naar de Washington Post ga, blokkeert Ghostery zeven trackers voor me – zie afbeelding.

Norton legt uit wat hij allemaal kan doen met de data die over jou verzameld wordt met zulke trackers: creditcardinformatie, stemvoorkeur, geestelijke gezondheid. Omdat met de verzamelde gegevens ook persoonlijke advertenties kunnen worden gemaakt, beweert Norton zelfs hiermee mensen gekneed kunnen worden:

“What I’d do next is: create a world for you to inhabit that doesn’t reflect your taste, but over time, creates it. I could slowly massage the ad messages you see, and in many cases, even the content, and predictably and reliably remake your worldview. I could nudge you, by the thousands or the millions, into being just a little bit different, again and again and again. I could automate testing systems of tastemaking against each other, A/B test tastemaking over time, and iterate, building an ever-more perfect machine of opinion shaping.”

Dit komt over als een nogal dystopisch beeld dat ontkent dat mensen ook dingen offline doen. Toch is de combinatie van de twee stukken verontrustend. We betalen al op allerlei netwerken met onze data, waarbij er een grote ongelijkheid in transparantie is: we hebben geen idee aan wie Facebook onze gegevens allemaal verkoopt en wat ze eigenlijk precies van ons weten. Facebook wil op maat gemaakte tijdlijnen aanbieden. Willen we ook dat onze kranten dit doen?

En willen we dat kranten leven van het oogsten van onze data, zonder dat we snappen wat ze meten en wat ze verkopen? Het verhaal van Bezos zou een verschuiving kunnen markeren van ‘journalisten die de achterkant van advertenties vol schrijven’ naar ‘journalisten die schrijven om gebruikers te lokken en hun data te oogsten’.

DEEL DIT BERICHT