Home / Blog / De weerbarstigheid van het cassettebandje: de geschiedenis van de mixtape

De weerbarstigheid van het cassettebandje: de geschiedenis van de mixtape

LATER LEZEN

mixtapeMet de komst van het internet zien veel mensen oude media als bedreigde diersoort. Kranten maken zich zorgen om digitalisering, seriefans kondigen het einde van televisie aan. Het is belangrijk hier niet te snel afscheid te nemen. Sinds het ontstaan van media in de oudheid (het schrift) zijn we eigenlijk geen medium kwijtgeraakt. Het boek en de radio hebben zich weerbarstig getoond voor nieuwe ontwikkelingen (de uitzondering is wellicht de telegraaf). We zijn vooral méér media gaan gebruiken: de radio aan terwijl je gamet, de tv aan terwijl je twittert.

Dat neemt niet weg dat de manier waarop we media gebruiken niet verandert. Dragers veranderen bijvoorbeeld wel. We gebruiken geen floppy’s en casettebandjes meer. Dat betekent echter niet dat ze ook uit onze cultuur verdwijnen. De floppy leeft voort in het icoon voor opslaan, het casettebandje misschien wel in de vorm van de mixtape.

In de jaren ’70 wilden Amerikanen het jonge hiphopgeluid uit de clubs mee naar huis nemen. De vorm heette toen nog partytape, zo schrijft MTV. Er ontstond een levendige straathandel. Ook buiten de hiphopscene werd een verzameling liedjes op cassette populair. De jaren ’80 waren de hoogtijdagen. Daarna werd het bandje ingewisseld voor de gebrande CD. Nu kan je bijvoorbeeld in Spotify een playlist maken. Vroeger kostte het veel meer tijd en moeite, waardoor het wellicht extra speciaal was als iemand een bandje voor je had gemaakt. In 1995 beleefde de mixtape een herleving met het boek High Fidelity (verfilmd in 2000) waarin de hoofdpersoon het maken van mixtapes tot kunst verheft.

Mixtape is nu de algemene naam voor een verzameling liedjes op één drager. Je kunt een mixtape maken voor een feestje of voor een geliefde. Het selecteren van de nummers en het opstellen van de volgorde is een manier om je creatief te uiten en iets toe te voegen. Daarnaast zit er een politiek aspect in de mixtape. Het was een manier voor underground scenes om muziek te verspreiden. Daarnaast maakte de muziekindustrie zich ook in de jaren ’80 al zorgen om het gratis downloaden van muziek (wat toen gedaan werd door te wachten tot een liedje op de radio was) en het kopiëren van muziek via cassettebandjes. Mixtapes zijn nog steeds populair, zie bijvoorbeeld de vele sites die aan de verspreiding ervan gewijd zijn.

Het is opvallend dat de naam mixtape behouden is. De geschiedenis van de mixtape leert ons zo twee dingen: mensen houden van zelf media bewerken en ons culturele geheugen is sterk genoeg om geliefde iconen in ere te houden, ook al is de technologie al verder.

Voor de liefhebber: er is een online mixtape-museum. Communicatie-wetenschapper Jared Ball schreef zijn dissertatie over de rol van de mixtape in emancipatoire journalistiek. 

DEEL DIT BERICHT