Home / Blog / Debat over seksualisering heeft niets met feminisme of meisjescultuur te maken

Debat over seksualisering heeft niets met feminisme of meisjescultuur te maken

LATER LEZEN

Het debat over de vermeende seksualisering van de samenleving gaat over de impact van seksuele beelden van vrouwen en meisjes. Hierdoor lijkt het op de ophef uit de jaren ’70 en ’80 uit feministische hoek. Feministen maakten zich toen druk over de objectificatie van vrouwen en de aanwezigheid van pornografische beelden in de reguliere media. In een artikel [abstract] dat deze maand verscheen in de European Journal of Cultural Studies bespreek ik  samen met Liesbet van Zoonen deze discussies. Het artikel bevat drie delen.

Allereerst vergelijken we de discussie van nu met die van toen. We stellen dat het grote verschil is dat de discussie van toen openlijk politiek was, een politiek die nu verhuld is. Het huidige debat sluit aan bij het neoliberale idee van individuele verantwoordelijkheid, waarmee zowel overheden als (media)bedrijven geen verantwoordelijkheid hoeven te nemen. Waar het vroeger bovendien over ‘ons vrouwen’ ging, gaat het nu over ‘die meisjes’.

In de debatten wordt verondersteld dat media werken als een injectienaald, een visie op media die allang achterhaald is in de communicatiewetenschap. Ten tweede laten we zien daarom zien, op basis van 32 diepte-interviews, hoe meisjes zelf omgaan met geseksualiseerde beelden. Zij zijn niet de veronderstelde passieve sponsjes maar geven actief betekenis aan die beelden, door seksualisering te ontkennen, te weerstaan of een plek te geven.

Tot slot zoomen we in op drie meisjes in korte portretten. We laten zien dat klasse en religie sterk hun positie bepalen. Van een van deze meisjes zou men kunnen zeggen dat zij het slachtoffer is van seksualisering. Zij had echter een groot aantal andere problemen en stond onder toezicht van Jeugdzorg. De drie portretten spreken tegen het simpele proces van internalisering van seksualisering en laten bovendien zien hoe huidige oplossingen als mediawijsheid de plank volledig misslaan. Sommige meisjes zijn namelijk al gewapend, terwijl anderen weinig baat hebben bij een cursus en meer bij de concrete aanpak van hun wezenlijke problemen.

We concluderen dat er in het huidige debat nauwelijks aandacht wordt besteed aan hoe meisjes en vrouwen vroeger en nu omgaan met geseksualiseerde beelden. In plaats daarvan worden meisjes nu alleen geconstrueerd als slachtoffers. We stellen dat dit decennia van feministisch onderzoek en feministische politiek negeert en weinig recht doet aan hedendaagse meisjescultuur.

DEEL DIT BERICHT