Belangrijkste verschuivingen:

• Vergeleken met vroegere generaties zijn jongeren nu meer extrensiek gemotiveerd (geld, imago, faam, LD), en nam de intrinsieke motivatie (zelfwaardering, gemeenschap, LD) beperkt af;
• Ook het denken aan anderen nam iets af;
• Tegelijk nam gemeenschapswerk toe, deels omdat dit ook meer en meer verplicht werd in het Amerikaans onderwijs;
• Burgerschap nam het meest af, met de grootste daling vastgesteld tussen de X’ers en de Millennials

Dit onderzoek staat haaks op verschillende andere onderzoeken die jongeren vandaag net meer zorgzaamheid toedichten. De onderzoekers vragen zich wel af hoe de nieuwste lichting jongeren zich zullen gedragen, vooral ook omdat zij opgroeien in een duidelijke recessie.

Nog twee persoonlijke bedenkingen: veel van deze evoluties zijn niet enkel te vinden bij jongeren en als ik zelf aan ‘generation we’ denk, dan zie ik de ‘we’ vooral in de kleinste cirkel rondom de jongere.

Een abstract staat hier, de volledige PDF is ook beschikbaar.

Dit stuk verscheen eerder op X, Y of Einstein.

Kortom, ze worden door al hun voorbeelden geprezen. De kinderen genieten ten volle van de aandacht, maar dat de ouders achteloos meegaan in deze euforie is echter wat vreemd. Wat bezielt de ouders om hun kinderen zo op TV te laten komen? Hoe gaat het kind om met de plotse roem en wat vertel je je kind als de hype over is? Hoe gaat het kind er mee om als ze een puber is en de beelden nog steeds op internet te zien zijn? De kinderen denken nu dat ze geliefd zijn door iedereen terwijl er meer met hun gelachen wordt. De Ellenshow won al meer dan 37 Daytime Emmy Awards en ze behoort tot de 100 meest machtigste vrouwen ter wereld. Mag je hier zomaar mee doorgaan of moeten deze kinderen beschermd worden tegen zichzelf?

Dit is een gastblog van de Vlaamse studenten Florence, Bo, Jolien, Nele en Charlotte. Het stuk verscheen eerder op het blog POPperassen, een blog over jongerencultuur gemaakt door bachelorstudenten van de Arteveldehogeschool in Gent. 

Gastbijdrage van Judith Valentijn:

Tegenwoordig vermaken wij ons door naar realityseries te kijken, waar de vreemdste uitwassen van de mensheid voorbij komen. Voor het televisietijdperk waren er de freakshows; hier werden mensen tentoongesteld, die afweken van de norm. Hier een mooie serie oude foto’s, van ‘freaks’ uit het verleden.

Deze gastbijdrage van Judith Valentijn verscheen eerder op haar blog Pink Bullets. 

Er werd een survey afgenomen onder 2,254 Amerikanen van 18 jaar en ouder. Van deze groep heeft 88 procent een mobiele telefoon en 46 procent een smartphone. De surveyvragen zijn hier te zien.

De resultaten (gaan over gedrag in de laatste 30 dagen):

• 27 procent gebruikte hun telefoon om een discussie te beslechten. Mannen en ouders met kleine kinderen doen dit vaker dan vrouwen.
• 41 procent gebruikte hun mobiel om een afspraak te maken. Blanke Amerikanen doen dit vaker dan gekleurde Amerikanen.
• 35 procent gebruikte hun telefoon om een onverwacht probleem op te lossen. Ouders met kleine kinderen doen dit vaker.
• 30 procent gebruikte hun telefoon om te beslissen een bedrijf te bezoeken, zoals een restaurant. Ouders met kleine kinderen doen dit vaker.
• 23 procent gebruikte hun telefoon om sportstanden op te zoeken. Mannen en ouders met kleine kinderen doen dit vaker.
• 20 procent gebruikte hun telefoon om actuele informatie over openbaar vervoer te vinden. Zwarte Amerikanen doen dit vaker dan blanke Amerikanen.
• 19 procent gebruikte hun telefoon om hulp te krijgen in een noodsituatie.

Over het algemeen geldt dat hogeropgeleiden en/of stedelingen al deze activiteiten vaker doen dan lageropgeleiden en/of mensen die op het platteland wonen.

Onderstaande figuur geeft de verdeling tussen gewone mobiel en smartphone weer.

De resultaten zijn niet direct over te hevelen naar Nederland. Het smartphone-bezit ligt hier hoger (schattingen uit de markt zeggen 52 procent eind vorig jaar) en onze samenleving zit anders in elkaar. Uit cijfers voor andere landen, zoals deze van Nielsen over India, blijken ook verschillen te bestaan tussen hoe mannen en vrouwen hun smartphones gebruiken. De vraag is wat we met zulke cijfers moeten, omdat de verschillen relatief klein zijn en we niets weten over spreiding binnen de groep. Desalniettemin geven de resultaten een aardig inzicht in hoe mensen met hun mobiel zoeken.

De onderzoekers analyseerden de 100 hoogst gerankte non-fictieboeken van Metacritic.com tussen 2004 en 2007.  De onderzoekers gebruikten dezelfde tijdschriften en kranten als Metacritic en stelden van iedere auteur de bestaande en eerdere affiliaties vast.

Ten eerste valt op dat een auteur 25 procent meer kans heeft gerecenseerd te worden door een bepaalde titel wanneer hij/zij daarmee een relatie heeft (gehad). De waardering voor een boek is daarbij 0,2 sterren hoger wanneer de auteur verbonden is (geweest) aan de recenserende titel. Dit kan enerzijds komen vanwege vriendjespolitiek, anderzijds omdat de titel aan wil sluiten bij de wensen van het publiek en auteurs van die titel passen bij de wensen van het publiek. De onderzoekers vinden alleen bewijs voor de tweede verklaring.

Ten tweede valt op dat er een sterke correlatie is tussen de voorkeuren van expert- en amateurrecensenten. Er zijn echter ook verschillen. Experts recenseren vaker boeken die prijzen hebben gewonnen en die ook van andere media aandacht hebben gekregen. Amateurs recenseren meer debuten.

De onderzoekers zetten deze stap zelf niet, maar de conclusie die we hieruit kunnen trekken is dat professionele critici meer op safe spelen dan amateurrecensenten. Wie nieuw talent wil ontdekken is dus beter af op het internet dan in de conventionele boekenpagina’s.

Maar hoe worden deze uitingen nu precies door de media gebruikt bij het construeren van verhalen over politici? Francis Lee deed hier onderzoek naar [abstract] en concludeerde dat veel van deze ‘transgressional utterances’ van politici drie verschillende fases doorlopen.

In de eerste fase wordt de uiting door de media als grensoverschrijdend geïdentificeerd, waarbij in de berichtgeving de nadruk komt te liggen op het morele aspect en de reële consequenties die deze uitspraak zou kunnen hebben. Vervolgens wordt het ‘schandaal’ zowel online als offline uitvoering bediscussieerd en soms in twijfel getrokken. Afhankelijk van de ernst van de uitspraak dienen veel politici in deze fase hun ontslag in. In de laatste fase transformeert de uitspraak tot iconische soundbyte die onafhankelijk van de context een eigen leven gaat leiden en de politici in kwestie lang kan blijven achtervolgen. Deze soundbytes worden steeds weer door de media aangehaald zodra er over de betreffende politici wordt bericht. Gelukkig voor de politici houdt de media-aandacht relatief snel weer op, omdat volgens de onderzoeker de aandachtsspanne van media voor dit soort incidenten erg kort is.

Belangrijke conclusies:

• Dramaseries vormen het belangrijkste aandeel tijdens prime-time en hier gaat het grootste deel (35%) van de advertenties naar toe.
• Product placement komt vooral voor in reality-TV (58%), maar dramaseries vormen een belangrijke tweede met  29 procent van alle product placement tijdens primetime.
• Dramaseries vormen het grootste deel televisie dat later wordt teruggekeken: 58 procent van de later teruggekeken programma’s bestaat uit dramaseries. Ter vergelijking: sport maakt maar 8 procent uit.
• Wanneer later wordt teruggekeken is dat vrijwel altijd heel snel: 43 procent op dezelfde dag.
• Het kijkaandeel sitcoms tijdens primetime groeit de afgelopen jaren gestaag: het genre is volwassen geworden.
• In 2011 werd in totaal $72 miljard uitgegeven aan televisie-advertenties, waarvan er $14 miljard ging naar de primetime-genres.

Onderstaande infografiek vat alles mooi samen.

Gemedieerde rouw

De media speelden in een essentiële rol in de manier waarop om Fortuyn werd gerouwd, zo beargumenteert Margry in zijn analyse van het materiaal. De spontane betuigingen op plaatsen als het Rotterdamse gemeentehuis en het Homomonument waren weliswaar nieuw in Nederland, maar internationaal vergelijkbaar met – bijvoorbeeld – het openlijke vertoon van verdriet voor Lady Diana. Deze plaatsen konden direct rekenen op intense media-aandacht: het volk rouwde gemedieerd en hun rouwen werd gemedieerd.

Persoonlijke toon

Hoewel sommige briefjes gericht zijn aan de nabestaanden, valt op dat de meeste mensen een bericht wilden meegeven aan de dode Pim dat tegelijkertijd bedoeld was om door iedereen gelezen te worden. Deze semi-publieke berichten kenmerken zich door hun uiterst persoonlijke toon (‘Pimmetje’). Margry onderscheidt vier categorieën:

1. Uitingen van rouw en condoleance;
2. Uitingen van affectie en liefde;
3. Toeschrijvingen van metafysische kwaliteiten van heiligheid, zaligheid en leiderschap, vaak voorzien van getuigenissen van de impact die Fortuyn had op iemands leven;
4. Uitingen van protest, kritiek, woede en wraak – met name ten aanzien van de ‘haatcampagne’ die de media en politiek tegen Fortuyn zouden hebben gevoerd.

Hype

Volgens Margry bestond de hype rond Fortuyn uit twee golven. De eerste golf was zijn opkomst:

Proceeding from his personal ambitions, he more-or-less unintentionally touched on the terrain of religion and meaning in life, and was projected and appropriated as a secular ‘prophet of redemption’ for the problems of post-modern society. Fortuyn was the man who was to offer perspective and certainty when the established order could not, or would not do so.

De tweede golf volgde na zijn dood:

[The second wave’s] central function was not only a form of public mourning, but an instrument of Fortuyn’s supporters to prevent the disappearance of their critique of politics and government and to maintain public attention on the issues they had raised. With the loss of their mouthpiece they wanted to be seen and heard. In this sense the spontaneous shrines and the media coverage of them facilitated a public and collective performance or expression of the self. The grieving fell back on available symbols, rituals and religion, latent but recognisable, which functioned as catalysts and vehicles to express the feelings of mourning, grief and rage, and to exorcise anxiety, fear and doubt.

Authenticiteit

De massale rouw is betekenisvol geweest voor Nederland. De herdenkingen van zijn dood nu zijn dat ook, iets dat duidelijk wordt uit het bijzonder reflectieve karakter. Margry stelt echter vast dat Fortuyns heiligheid maar van korte duur was. Dat komt volgens hem omdat de authenticiteit die hem werd toegeschreven verbonden was aan zijn rol als politiek leider:

De heiligheid van Pim Fortuyn was heel erg verbonden aan zijn politiek leiderschap, aan zijn charisma als politiek leider. Op het moment dat hij die politieke functie niet meer kon uitoefenen, verdween ook snel zijn messiasschap.

De afbeeldingen bij dit stuk zijn afkomstig uit de collectie van het Meertens.

Star Wars-dag speelt zich dan ook voornamelijk online af. Fans vieren hem door elkaar met ‘May the 4th be with you’ een fijne dag te wensen, bijvoorbeeld op Twitter, door een kaartje te sturen of via een Facebook-banner. Offline gebeurt er ook van alles, zo zijn er verscheidene winkelacties en feestjes. Het groeiende succes is niet alleen een prachtig eerbetoon aan de film, maar ook een teken van de impact van geek-culture die zijn stempel zet op mainstream cultuur. Het duurt waarschijnlijk nog een aantal jaar tot Jediisme een officiële religie is en 4 mei een wereldwijde vrije dag, maar ook voor het zo ver is kun je de wijsheden gewoon praktiseren. May the 4th be with you!