Home / Blog / Hebdige blikt terug op zijn klassieker Subculture: The meaning of style

Hebdige blikt terug op zijn klassieker Subculture: The meaning of style

LATER LEZEN

In 1979 verschijnt het boek Subculture: The meaning of style [Amazon] van Dick Hebdige. Hedbige analyseert de stijl van punk en bespreekt hoe mainstream-cultuur reageert op deze ‘spectaculaire subcultuur’. Het boek is inmiddels dé klassieker op het gebied van jeugdcultuur en is door miljoenen studenten cultural studies, sociologie en media- en communicatiewetenschap gelezen. Toen Hebdige het schreef was hij midden jaren twintig en bestond cultural studies nog maar net. In een recent themanummer van The European Journal of Cultural Studies blikt Hedbige terug op het werk dat hem de Godfather van subcultureel onderzoek maakte en geen windeieren legde – hij reist nog steeds van de opbrengsten.

De oorspronkelijke opdracht was een inleidende tekst te schrijven over de semiotiek van jeugdstijlen. Hebdige beschrijft hoe crisis en deviance buzzwoorden waren in het Engeland van de jaren ’70. Franse filosofie was hip op de universiteiten en hij wilde daarom graag een analyse van machtsrelaties presenteren. Tegelijkertijd wilde hij een meer journalistieke stijl combineren met theorie. Hebdige kwam zelf uit de arbeidersklasse en wilde duidelijk provoceren:

For my part, the hope was that the book’s openly ‘vulgar’ content and appeal might help to establish not just the legitimacy of ‘low’/‘popular’ or media culture as a highly charged/contested field of study, but also the value and utility of cultural studies in particular as a flexible, strategically morphing hybrid of critical approaches to emergent social formations and contemporary cultural phenomena. At the same time, my sense was that there was a potentially much wider, more diverse readership of media-savvy organic intellectuals out there than was being served by either the popular or academic presses. The aspiration was to blur the line a bit between specialized, discipline-embedded academic and intellectually curious subcultural, nonacademic readerships. (p. 402)

De baldadige stijl van Hebdige maakte hem een bijzondere gast op conferenties. Hij mixte audio en beeld door elkaar in plaats van gewoon een paper te presenteren, hij gebruikte verschillende aanspreekvormen en deed algemeen zijn best zich niet te conformeren.

In het essay beschrijft Hebdige hoe de wereld veranderd is en besteedt hierbij veel aandacht aan de veranderde rol van kunst en de betekenis die aan identiteit en identity politics wordt gehecht. Subculturen zijn daardoor niet meer hetzelfde als toen, al zijn er nog steeds veel groepen die de kenmerken van de door geanalyseerd jeugd delen.

Het essay biedt een blik op een bijzonder boek en is voor fans en haters zeker de moeite waard. Helaas is het online alleen beschikbaar voor mensen met toegang tot het journal. U kunt ons mailen voor een PDF.

 

DEEL DIT BERICHT