Hét culturele icoon van deze eeuw is alweer 10: de verjaardag van de iPod

door

Op 23 oktober 2001 (gisteren tien jaar geleden) introduceerde Steve Jobs in een klein zaaltje een apparaatje dat zowel digitale muziek als Apple zelf een ongekende impuls zou geven: de iPod. “The Apple brand is going to be fantastic” zei Steve, en hij had gelijk. Waar nog geen marktleider was, lukte het Apple niet alleen om de markt te veroveren, maar om MP3-spelers synoniem te maken met hun merk. Dat was extra bijzonder, omdat de iPod niet de eerste digitale muziekdrager was en omdat aan het begin de iPod alleen werkte met een Mac. Er konden wel 1000 liedjes op en dat was “huge”. Bekijk de presentatie zelf hier beneden en check vooral hoe knullig alles nog is, niets van het mediaspektakel dat we later zouden zien. De verkoop van iPods daalde volgens Webwereld het afgelopen jaar met 23 procent en hiermee is de toekomst van de speler onzeker geworden. De iPod maakt echter al onmiskenbaar deel uit van de canon van de popcultuur.

Wellicht de belangrijkste verklaring voor het succes is de manier waarop de iPod een hulpmiddel werd in de performance van identiteit. Onze muzieksmaak zegt iets over wie we zijn en met de iPod werd het mogelijk je gehele muziekcollectie bij je te dragen. Daarnaast was de iPod door het opvallende design een stijlicoon. De witte oortjes werden bijvoorbeeld al snel een statussymbool waarmee je je kon onderscheiden van de ‘losers’ met een gewone MP3-speler.

Er is veel wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de iPod, vanuit verschillende perspectieven. Zo stelt Michael Bull in een artikel uit 2006 [toegang vereist] dat hoewel mobiel muziek luisteren een geïsoleerde activiteit lijkt, de iPod toch allerlei mogelijkheden biedt voor sociaal gedrag. De iPod kan je immers inpluggen in je auto of thuis, en veel DJs brachten hun iPods mee naar optredens. Hij noemt de iPod het eerste culturele icoon van de 21ste eeuw, “a potent metaphor for much urban life”.

Laat een bericht achter