Home / Blog / Lessen uit lad lit: de man die weigert op te groeien maar het toch doet

Lessen uit lad lit: de man die weigert op te groeien maar het toch doet

LATER LEZEN

In de jaren ’90 ontstond een nieuw genre in de literatuur dat in het Engels wordt aangeduid met lad lit (‘lad literature’). Boeken als High Fidelity en How To Lose Friends And Alienate People: A Memoir delen een aantal kenmerken. De mannelijke hoofdpersoon weigert op te groeien, stelt beslissingen uit en heeft nogal obsessieve hobby’s. Deze hoofdpersonen zijn een soort van everyman: de sympathieke antiheld waarmee de meeste lezers makkelijk identificeren. Andrea Ochsner analyseert in The European Journal Of Cultural Studies [abstract] in hoeverre deze boeken gezien kunnen worden als indicatie van een crisis van mannelijkheid.

Ze richt zich daarbij op twee tegengestelde beelden: The New Man en The New Lad. The New Man is de gevoelige man, die geeft om zijn uiterlijk en ontzettend in contact staat met zijn vrouwelijke kant (denk David Beckham). The New Lad daarentegen is kinderlijk, anti-feministisch en niet ambitieus (denk de meeste karakters in Will Ferrell-films). Beide type man komen veel voor in lad lit. Het genre wordt gekenmerkt door hoofdpersonen die lijden aan een gemankeerd ik. Gedurende het verloop van het verhaal moeten ze zichzelf repareren in een proces van volwassen worden. Volgens Ochsner kunnen de boeken daarom gezien worden als postmoderne Bildungsroman [wiki].

De hoofdpersonen worstelen vooral met vaderschap omdat vaderschap in hun ogen staat voor volwassen en verantwoordelijk zijn. De les die ze uiteindelijk leren, een les die altijd komt door middel van een crisis die moet worden overwonnen, is dat identiteit geen vaststaand gegeven is. Ook vaders kunnen soms kinderlijk zijn en vrijheid is niet gebonden aan jeugd.

Ochsner verbindt hier verder geen conclusies aan, waardoor haar artikel aan de oppervlakte blijft. Haar analyse laat echter drie belangrijke zaken zien. Allereerst wordt duidelijk hoezeer populaire boeken onderdeel zijn van de bredere populaire cultuur waaruit we dit type man ook kennen. Daarnaast blijkt weer de invloed van neoliberalisme in populaire cultuur: het overwinnen van obstakels vanuit individuele kracht, identiteit als een project en de norm van groei. Tot slot, en dit stemt hoopvol, komt uit Ochsners analyse van lad lit een positief beeld van mannen naar voren die reflexief zijn over wie ze zijn en kunnen zijn, die hun dromen niet opgeven maar hun verantwoordelijkheden ook niet uit de weg gaan.