Home / Blog / Moderne folklore: Slenderman en de angst voor media

Moderne folklore: Slenderman en de angst voor media

LATER LEZEN

SlendermanSlenderman is een griezel. Het is een dunne, lange man met een uitdrukkingsloos gezicht. Hij rooft kinderen, liefst uit het bos. Slenderman lijkt al heel oud: er zijn gravures die uit de zestiende eeuw lijken te komen. Lijken, want dat is niet zo. Slenderman  ‘bestaat’ pas vier jaar en hij is bedacht door een Amerikaan op een internetforum. Slenderman is open source horror, zo stelt een academische studie [abstract]: hij is het resultaat van genre-conventies van horror die via het internet aangepast en aangenomen worden.

In een blogpost beschrijft volksverhaalonderzoeker Peter Burger hoe Slenderman in Nederland leeft. Op de achterpagina van de VPRO Gids hebben kinderen bijvoorbeeld over hem geschreven. Volgens Burger is Slenderman echt een monster van onze tijd. Hij stelt:

“Slenderman is in de eerste plaats een boeman voor binnenshuis, met wie je in je eentje de confrontatie aangaat via een computerscherm. Dat maakt Slenderman tot een monster voor onze tijd: gecreëerd via sociale media en even alomtegenwoordig als de computerschermen en -schermpjes die ons omringen. Als mediummonster is Slenderman een update van de magnifiek griezelige geest uit de Japanse horrorfilm Ringu (remake:The Ring), die in een videoband huist en tevoorschijn kruipt uit een televisie. Slenderman, met zijn gezicht als een blanco scherm, verandert het beeld in witte ruis als hij je te dicht nadert. Gestalkt worden door Slenderman veroorzaakt slender sickness, een lusteloosheid die doet denken aan die na nachtenlang gamen met energiedrank en pizza als brandstof.”

Deze week staken twee Amerikaanse meisjes van 12 jaar een klasgenoot negentien keer. De meisjes zeggen dat ze het hebben gedaan om bij Slenderman in de gratie te komen. Naar aanleiding van de steekpartij verscheen er een artikel in The New York Times over het fenomeen. Het is jammer dat de auteur geen weet lijkt te hebben van het bestaan van Slenderman buiten de VS. Over de relatie tussen volkslegendes en de invloed van media schrijft hij:

“[W]e’ve seen this pattern before, especially when it comes to technology, pop culture and violence: killings said to be inspired by Dungeons & Dragons games or heavy metal in the 1980s, or Ouija boards long before that. Sometimes these are real but isolated incidents; often they are rumors, themselves a part of the folklore. Internet horror memes are no more likely to motivate violence or insanity than any other aspect of contemporary culture. But like other examples of the folklore of horror and the supernatural, they can lead us to question distinctions between “everyday life” and the unreal or the numinous — distinctions that may be made even more ambiguous by the bewildering variety of alternative realities found online.”

Slenderman is dus een interessant fenomeen op meerdere lagen zoals de snelle verspreiding over grote afstand en de productieve relatie met horrorgenrekenmerken. Evenzeer interessant is hoe Slenderman inspeelt op volwassen angsten. De Slenderman-mythe is dankzij de twee meisjes nu ook een andere mythe gaan voeden, namelijk de mythe dat je van media-inhoud gewelddadig kunt worden.

DEEL DIT BERICHT