Home / Blog / Nemen tieners wel echt meer risico’s vanwege hun brein?

Nemen tieners wel echt meer risico’s vanwege hun brein?

LATER LEZEN

prefrontale cortexHet is een bekende stelling in menig boek over de breinontwikkeling bij pubers en tieners: de (latere) ontwikkeling van de prefrontale cortex zorgt er voor dat impulsen minder goed onderdrukt worden en dit is de verklaring waarom tieners meer risico’s nemen. Ondertussen staat Youtube vol met filmpjes die deze stelling kunnen staven. Via een column van Daniel Willingham ontdekte ik deze nieuwe paper [abstract] die stelt dat dit verhaal toch wel meer nuance nodig heeft.

In feite zijn er vier bedenkingen te maken (hier speel ik deels leentjebuur bij Willingham):

  1. Het klopt dat tieners vaak meer risicogedrag tonen zoals gevaarlijk rijden, comazuipen enz. Maar het zijn niet enkel tieners die dit gedrag tonen. En de auteur van de paper, Sercomb geeft aan dat “Even the most risk-prone adolescents are not taking risks most of the time.” Losgeslagen tieners met nog niet functionerende hersenen, de meerderheid is gewoon zelfs braaf (check ook hier).
  2. Je mag niet de fout maken om alle gedrag en alle veranderingen in gedrag zomaar linken aan neurobiologie (gisteren trouwens nog enkel goede tweets hierover zien passeren van @neuroskeptic, check hier), maar tieners verschillen ook op andere manieren van volwassenen en kinderen. In vergelijking met jonge kinderen mogen ze een pak meer: autorijden, drinken enz. Tegelijk hebben ze minder bezit en verantwoordelijkheden dan volwassenen. Ze hebben in feite minder te verliezen dan volwassenen.
  3. Misschien heeft het nemen van risico’s tijdens de jeugdjaren wel een biologische functie waarbij het helpt om je zo losser te maken van je familie. Je neemt als ware de vrijheid om iets te doen dat je ouders niet zouden goedkeuren.
  4. Maar misschien het belangrijkste probleem is dat het bekijken van risico’s, neurologie en wetenschap rond het nemen van beslissingen drie verschillende zaken zijn die niet noodzakelijk over het zelfde praten. Een breinonderzoeker bekijkt wat er in het brein gebeurt, maar kijkt zelden of nooit in zijn of haar onderzoek naar het sociale gedrag. Onderzoekers naar beslissingen heeft het eerder over abstracte concepten als geheugen en werkgeheugen maar niet over de neuronen in een brein. En wat is ‘risico’? Snel rijden is voor de buitenstaander een risico, maar voor de tiener misschien een manier om status te verwerven bij zijn leeftijdsgenoten.

Dit stuk verscheen eerder op Pedro’s blog X, Y of Einstein

DEEL DIT BERICHT