Home / Blog / Op Twitter klagen over seksisme is goed voor je gezondheid, zegt onzinstudie

Op Twitter klagen over seksisme is goed voor je gezondheid, zegt onzinstudie

LATER LEZEN

First World ProblemsSeksisme is slecht voor de gezondheid. Zo start een recent artikel [abstract] van psycholoog Mindi Foster. Het zou aangetoond zijn dat je er depressief van kunt worden en zelfs dat je er fysieke pijn van kunt krijgen. Het is daarom belangrijk er iets aan te doen. Een mogelijke interventie is erover te klagen op Twitter. Ja echt! Foster beschouwt klagen op Twitter als een vorm van collectieve actie, en collectieve actie is goed voor je welzijn.

Twitteren = collectieve actie
Het theoretisch kader bestaat uit het ‘elaborated social identity model’, een theorie die stelt dat mensen een goed gevoel krijgen als ze solidair zijn met een groep. Dit verhoogt het welzijn. Onder collectieve actie verstaat Foster ‘iedere handeling die voordelig is voor de status van een groep, los van of de handeling gedaan wordt door een groep of een individu’. Als een sociale beweging probeert steun te krijgen voor haar denkbeelden, door bijvoorbeeld mensen aan te schrijven, heet dat het mobiliseren van consensus. Volgens Foster kan publiekelijk twitteren daardoor gezien worden als collectieve actie.

Methode
Aan de studie namen 93 twitterende, vrouwelijke bachelor-studenten deel. Zij kregen per DM instructies. Op de eerste dag moesten zij een vragenlijst invullen. Daarna kregen ze drie artikelen opgestuurd over seksisme in de media. Op dag 2 kregen ze drie artikelen over seksisme in de politiek en op dag 3 over seksisme aan de universiteit.

Elke dag kregen ze instructies. Een groep kreeg “Please tweet about the information you received now”. Er waren drie controlegroepen: een groep moest een tweet schrijven zonder die te versturen (om zo effecten van je creatief uitdrukken uit te sluiten); een groep moest over iets totaal anders twitteren, zoals het weer (om effecten van gewoon twitteren uit te sluiten); en een groep mocht helemaal niet twitteren. Het artikel meet niet wanneer hun welzijn gemeten werd, wel met welke maten dit gebeurde. De tweets werden gecodeerd.

Boze tweets en vijandigheid
De emoties die uit de tweets spraken waren woede (26%), shock (24%),teleurstelling (23%), sarcasme (8%), verdriet (11%) en tevredenheid (4% – ‘ze had dat als compliment moeten opvatten’). Uit negentig procent van de tweets sprak volgens Foster een collectieve intentie. Ze geeft voorbeelden:

‘It is disgusting how we are oppressed in this century after so many women have made it to the same level as men…so much for equality.’

‘Politics are so sexist towards women. I thought we had gotten over this kind of a thing unfair unimpressed’.

Er was volgens Foster ook sprake van consensusmobilisatie, omdat het probleem benoemd (90% van de tweets)en bekritiseerd (88%) werd, omdat er verandering werd voorgesteld (12%) en omdat er geprobeerd werd te overtuigen (52%).

Degenen die een tweet over seksisme hadden verstuurd waren op de derde dag minder vijandig en minder verdrietig dan de dagen ervoor. Bij de controlegroepen waren deze gevoelens stabiel. Ze waren op de eerste twee dagen wel vijandiger en verdrietiger dan de controlegroepen. Op de eerste dag scoorden ze lager op psychologisch welzijn dan de controlegroepen, op dag 3 voelden ze zich fijner.

Foster concludeert “tweeting about sexism enhanced psychological well-being and decreased sadness over time” (p. 13).

Onzinstudie
Dit artikel is gepubliceerd in het British Journal of Social Psychology, een peer-reviewed tijdschrift dat goed staat aangeschreven. Hoe de studie het door de review heeft gehaald is me een raadsel. Het theoretisch kader is wankel: een petitie tekenen is al een erg lage vorm van collectieve actie, het uitsturen van een tweet eenzelfde status geven als mensen per brief aanschrijven is onzinnig.

Daarnaast is er op het methodologisch ontwerp van alles aan te merken. Zo is de steekproef erg klein en zijn de groepen per conditie kleiner dan 25. Dat maakt uitspraken doen over significantie onbetrouwbaar. Een scherpe blik op de resultaten geeft nauwelijks bewijs voor de getrokken conclusies. De interpretaties zijn twijfelachtig.

Het onderzoek is vergezocht en theoretisch en methodologisch onbestendig. Aan de andere kant: ik heb wel een goed gevoel gekregen van het uitpluizen en bekritiseren ervan. Nu snel daarover twitteren!

Gevonden via X, Y of Einstein

DEEL DIT BERICHT