Home / Blog / Ophef over korte broekjes

Ophef over korte broekjes

LATER LEZEN

Afgelopen weekend bracht de Volkskrant dat er scholen zijn die meisjes met korte broekjes naar huis sturen. Ze zouden te uitdagend zijn en docenten zouden zich er ongemakkelijk bij kunnen voelen. Zoals ook in het artikel wordt opgemerkt is dit een terugkerende discussie. Nu gaat het over broekjes, tien jaar geleden ging het over buiktruitjes. Jongeren zouden grenzen opzoeken en de kortheid van een spijkerbroekje wordt dan gezien als een seksuele grens.

De ophef over buiktruitjes tien jaar geleden vormde een van de aanleidingen voor mijn proefschrift. Toen ik met meisjes ging praten over buiktruitjes kwam er een heel ander beeld naar voren dan het seksualiseringsverhaal uit het debat. Er was veel diversiteit in wat ze precies acceptabel vinden, en daarbij speelden klasse en religie een belangrijke rol. De smaak voor blote kleding hing sterk samen met het weer en met de mode. De meisjes bestreden daarbij de gelijkstelling van bloot met naakt.

Jongeren zijn niet grenzeloos, maar juist op zoek naar grenzen. De school is een plek waar daarmee geoefend wordt. In plaats van eenzijdig hun betekenis van seksualiteit op te leggen aan de korte broeken van meisjes, doen leraren er beter aan om met leerlingen te discussiëren over verschillen in fatsoensnormen en verschillen in betekenis van kleding, bijvoorbeeld in de seksuele diversiteitsles.

Dit is een ingekorte versie van mijn column die vandaag op The Post Online staat.