Home / ParkStijl 9: Alijda en Resi
 

ParkStijl 9: Alijda en Resi

Alijda (17) en Resi (18)

Alijda en Resi zijn geboren en getogen Amsterdammers. Ze zijn vriendinnen sinds ze samen op wedstrijdzwemmen zaten een jaar of vijf-zes geleden. Resi is tijdelijk gestopt met haar opleiding en is nu aan het bedenken wat ze wil gaan doen. Ze neigt naar biologie en/of fysiotherapie. Alijda heeft al een particuliere visagie-opleiding afgerond en zit nu nog op de kappersschool.

De meisjes vinden het moeilijk om hun stijl te beschrijven. Resi vindt dat ze juist niet tot een subcultuur behoort: “ik kan heel veel aantrekken, de ene dag loop ik in een voetbalbroekje, de andere dag in een jurkje met mijn nagels gedaan”. Alijda vindt dat ze dit niet over zichzelf kan zeggen, “maar ik ben wel altijd netjes”. Ze kopen hun kleren het liefst bij Glitz & Glam, Met, Circle of Trust, Gucci en Supertrash. “De H&M kunnen we natuurlijk niet vergeten” voegt Alijda daaraan toe.

Op de vraag of ze wel eens uitgaan antwoorden de meisjes volmondig “genoeg”. Ze gaan vooral naar het Rembrandtplein, naar de Escape, Smokey’s, Club Air, de Nasty, Cool Down of De Kroon. Ze drinken eerst thuis moet vrienden en beginnen altijd snel met dansen als ze ergens binnen zijn. Het maakt niet uit op wat: dirty house, reggae, latino. Resi: “als er een goede beat onder zit, komt het negen van de tien keer goed”.

Ze zitten in het Westerpark omdat dit park dichtbij is. Resi: “Oost west thuis best zeg ik altijd”. Ze vonden het leuk om het park zo opgeknapt te zien worden de afgelopen jaren. Daarom vinden ze het nu ook zo jammer dat een deel van de vijver droog staat met allemaal troep erin. Ze hebben van alles bij zich: chips, broodjes, wijntjes, jointjes.

Amsterdam betekent heel veel voor Alijda en Resi. Beiden vinden ze Amsterdam vooral prachtig, benadrukken ze de continuïteit van hun familie in Amsterdam en prijzen ze Ajax. Ze begrijpen goed dat je als toerist hiernaartoe gaat, voor de oude huizen en de grachten. Resi: “Amsterdam heeft iets unieks, dat vind je nergens”. Ze ziet dat unieke als het spontane van Amsterdammers, “een eigen karakter”. “Amsterdammers zeggen wat ze vinden maar zullen je nooit beledigen. Ze maken altijd een babbeltje met iedereen”. Alijda ziet dat bijvoorbeeld in het roddelen bij de slager in de Jordaan ‘heb je gehoord van die en die?’. Ze vindt dat er een Amsterdam een “gezamenlijke sfeer” is die er ergens anders niet is. Resi zegt dat Amsterdam weliswaar groot is, maar toch net een dorpje. Iedereen kent elkaar en je komt elkaar altijd wel tegen. Amsterdam is bovendien anders dan de rest van Nederland. “Amsterdam heeft een eigen karakter, gaat niet mee met de rest van Nederland. Zij zijn bijvoorbeeld tegen coffeeshops en hier is dat geen probleem” zegt Resi. “Je hebt hier misschien draaideurcriminelen – en dat heeft ook wel wat – maar in al die dorpen zitten de echte idioten”.

ParkStijl afl. 8: Jeroen en Paul