Home / Blog / Slaapkamers verraden wie kinderen zijn

Slaapkamers verraden wie kinderen zijn

LATER LEZEN

Kinderen hebben beperkte controle over hun leven en hebben daarmee ook beperkte middelen om te laten zien wie ze zijn. Waar volwassenen hun identiteit kunnen markeren door de inrichting van hun huis, hun auto, de vakanties die ze nemen en de culturele activiteiten die ze in hun vrije tijd ontplooien, hebben kinderen minder geld en minder zeggenschap. Dit betekent niet dat kinderen minder behoefte hebben aan een uitstalling van hun identiteit. Wie of wat kinderen (willen) zijn, kun je vaak aflezen aan hun slaapkamers: hun eigen domein. Dit levert aanwijzingen voor de identiteit op die door onderzoekers kunnen worden gebruikt. In mijn etnografisch onderzoek naar meisjescultuur liet ik bijvoorbeeld meisjes met zelfgemaakte foto’s een verhaal over zichzelf vertellen. Vaak fotografeerden ze dan elementen uit hun slaapkamer. Hangen er allemaal paardenposters of is de kamer helemaal roze? Welke elementen vinden kinderen zelf zo belangrijk dat ze deze fotograferen?

De betekenis van kinderslaapkamers wordt in een bijzonder licht geplaatst wanneer je deze in internationaal vergelijkt. Dit is wat fotograaf James Mollison doet in zijn werk. Hij reist de wereld af om foto’s van slaapkamers van kinderen van 9 tot 13 jaar te maken. Dit levert een bijzonder gevarieerd werk op dat laat zien hoe ongelijk de omstandigheden zijn waarin kinderen opgroeien, maar dat tegelijk ook veel overeenkomsten laat zien in identiteiten. Eerder verscheen van hem Where Children Sleep, een fotoboek waarin dit materiaal is verzameld. Voorbeelden van zijn werk zijn online hier en hier te zien.

De tentoonstelling Where Children Sleep is nog tot 30 maart in Den Haag te zien. Een korte reportage over het project van James Mollison is te zien in het Jeugdjournaal van 23 maart 2012 (item begint op 6:45).