Home / Blog / TED talks zijn als reality tv van MTV

TED talks zijn als reality tv van MTV

LATER LEZEN

Alles wat populair is, krijgt ooit kritiek (dus sterke Jeroen Meus). Het heeft dus nog relatief lang geduurd vooraleer er kritiek kwam op TED en de ondertussen beroemde TED-talks [wiki]. Kellen Alexander ontwierp de NED-talks als een persiflage op TED. De reden? Ted is zijn glans aan het verliezen. Alexander vergelijkt het met reality TV:

When the first season of “The Real World” started, it was the most authentic. Then it got progressively less authentic because the people that went on the next seasons of the show started acting based on the seasons they’d seen. So then it digressed into what people see now, which is basically just getting into arguments and hooking up.

Het idee om belangrijke inzichten massaal te delen, wie kan er op tegen zijn? We worden er allemaal slimmer door? Toch vraagt bijvoorbeeld Megan Garber zich in The Atlantic af of TED ons niet net dommer maakt?

We talk often about the need for narrative in making abstract concepts relatable to mass audiences; what TED has done so elegantly, though, is to replace narrative in that equation with personality. The relatable idea, TED insists, is the personal idea. It is the performative idea. It is the idea that strides onstage and into a spotlight, ready to become a star. (bron ReadWriteWeb)

Zelf ben ik TED genegen omdat het vaak bruikbaar materiaal oplevert en kan inspireren. Ik heb al verschillende boeken gelezen dankzij een TED-talk. Het is belangrijk te beseffen dat TED geen wetenschappelijke conferentie is en dat wederwoord te veel ontbreekt, zie mijn analyse van Sugata Mitra. Misschien is TED wel een soort Readers Digest voor de 21ste eeuw?

Om af te sluiten, een voorbeeld van een NED-talk: wat als je een microfoon stopt in de handen van iemand die niets te vertellen heeft:

Dit stuk verscheen eerder op Generatie X, Y of Einstein.

DEEL DIT BERICHT