Home / Blog / Van nice girl naar cool girl: culturele scripts voor meisjes

Van nice girl naar cool girl: culturele scripts voor meisjes

LATER LEZEN

gonegirlMeisjes leren dat ze aardig en netjes moeten zijn. Dit wordt het ‘nice girl construct’ genoemd: het benoemen wat nette meisjes ‘doen’ (lees: horen te doen) levert normatieve gedragsregels voor meisjes en vrouwen. Niet op straat hangen bijvoorbeeld, of geen condooms bij je dragen. Het is een concept uit de jaren ’70 van Greer Litton Fox [abstract]. Inmiddels is dat allang niet meer het enige beeld dat meisjes voor ogen wordt gehouden. We kunnen er bijvoorbeeld de ‘cool girl’ aan toevoegen. Gepopulariseerd door het boek en de film Gone Girl, en vandaag uitgebreid beschreven in de Volkskrant door Loes Reijmer als ‘het wilde wijf’.

“Het wilde wijf drinkt bier en poseert met een frikandel XL op Instagram. Ze telt geen calorieën, werkt haar make-up niet bij en ziet er desalniettemin geweldig uit. Je kunt met haar lachen, ze weet wat buitenspel is, je kunt haar meenemen naar je vrienden. Die vinden haar ‘relaxed’ én ‘geil’. Ze is namelijk wel een lekker wijf, maar niet meisjesachtig. Ze is slim, gevat en zeurt nooit.

Ze is de twitteraar die met een Westmalle Tripel naar de Champions League zit te kijken (‘ik lijk wel een kerel’), vrouwelijke blogger die over haar huishouden schrijft onder de noemer ‘geen gezeur, meer wijn’, het knappe VICE-meisje dat tot zeven uur ‘s ochtends met een peuk en fles Jack Daniel’s op de dansvloer staat.”

‘Het wilde wijf’ of de cool girl bestaat vooral als idee. Ze bestaat in films en series, en misschien ook wel op sociale media waar mensen een ideaaltypische voorstelling van hun leven presenteren. Je kunt dit zien als een cultureel script: een sjabloon voor een bepaalde identiteit dat circuleert in onze maatschappij. Dat sjabloon geeft aanwijzingen voor hoe je moet leven. Zo’n script bepaalt niet hoe je moet doen, maar is meer een hulpmiddel – een handleiding zo je wilt – van hoe je zou kunnen zijn.

Feministisch bezien lijkt de cool girl een vooruitgang op de nice girl: geen zachte, inschikkelijke vrouwelijkheid, maar stoer doen waar je zelf zin in hebt. Daar zit echter de crux. In Gone Girl stelt de hoofdpersoon namelijk dat vrouwen alleen maar doen alsof ze een cool girl zijn omdat ze denken dat mannen dat aantrekkelijk vinden. En daarmee is een cool girl net zo’n pleaser als een nice girl.

Het is maar de vraag of dat ook zo is. Culturele scripts zijn er immers om op te reflecteren: past dit bij mij, wat kan ik hieruit halen? De kritiek dat stoere vrouwen eigenlijk niet zo zijn kan je ook opvatten als een poging om dat gedrag in diskrediet te brengen. Het is niet voor niks dat Gone Girl hevig bediscussieerd is: is dit nu een feministische tekst of een vorm van backlash?

Lees ook: Gone Girl, marriage is abduction.

DEEL DIT BERICHT