Home / Blog / Waarom fans concertenopnames maken voor YouTube

Waarom fans concertenopnames maken voor YouTube

LATER LEZEN

Jelle live Paradiso TolhuistuinEr wordt veel geklaagd over mensen die via het schermpje van hun telefoon naar een concert kijken. Waarom niet gewoon genieten van het moment en de offline ervaring? Mediawetenschapper Steven Colburn onderzocht [abstract] de motivatie van amateurs die concerten filmen en via YouTube delen. Hij interviewde 34 filmers en 37 niet-filmende YouTube-gebruikers. De filmers hadden ieder tussen de vijftig en een paar honderd concertregistraties gemaakt zonder daarvoor betaald te worden.

Filmen en uploaden zijn met elkaar verbonden, maar twee aparte zaken. YouTube is voor de filmers een handig platform omdat het gebruikt kan worden als gratis opslagruimte in de cloud. Bovendien biedt YouTube een publiek. Een manier om je voor dat publiek te onderscheiden is op basis van kwaliteit. Voor de respondenten is het erg belangrijk om daarop erkenning te krijgen. Het draait om een hoge plek in de hiërarchie van een fangemeenschap.

Het idee van zenden, of liever: van doorgeven, was belangrijk. Door te filmen en dat op YouTube te plaatsen geven de filmers hun toegang tot afgeschermde culturele ruimtes door. Mensen die niet bij een concert kunnen zijn, bijvoorbeeld omdat ze in een afgelegen deel van de wereld wonen, kunnen zo toch de ervaring meekrijgen. Ze voelen zich daarbij poortwachter. Ook hier geldt dat het belangrijk is dat dat erkend wordt. Overigens klopt dit niet: de gebruikers die zulke filmpjes kijken, waren zelf vaak wél bij het concert (of een concert van dezelfde artiest). Zij kijken zulke filmpjes om herinneringen op te halen.

De erkenning krijgen de filmers uit de comments. Opmerkelijk is dat de filmers die Colburn interviewde niet zozeer geïnteresseerd zijn in de inhoud van de reacties, maar vooral in de hoeveelheid. Uiteraard is ook het aantal views van belang. Dit problematiseert het idee van culturele erkenning van peers: dan zou het namelijk wel om de aard van de berichten gaan en niet om de frequentie.

Tot slot: de filmers hadden nauwelijks aanvaringen met andere concertbezoekers. Wel gaven ze aan soms problemen te hebben met de beveiliging. Zelf hadden ze wel last van de rest: andere mensen blokkeerden hun beeld, liepen er doorheen of maakten te veel herrie. Tja.

Colburn besluit:

Many filmers do not appear to be aware of their own core audiences. There is a sense that rather than think about a lack of respect from fans standing right next to them during each concert, they perhaps prefer to consider the gratitude of music fans from the other side of the world who, unlike them, cannot actually attend (p.71).

Creative Commons License (C) Image: Linda Duits.

DEEL DIT BERICHT