Home / Blog / Waarover en voor wie bloggen wetenschappers?

Waarover en voor wie bloggen wetenschappers?

LATER LEZEN

promote-your-research-infographicEen blog is een uitstekende manier voor wetenschappers om hun kennis te verspreiden. Steeds meer academici gaan dan ook bloggen. Wetenschappers zouden geen wetenschapper zijn als ze vervolgens niet gingen onderzoeken of de claims van voorstanders kloppen. In een studie [abstract] onderzochten onderwijskundigen Inger Mewburn en Pat Thomson of blogs ook daadwerkelijk worden ingezet om kennis te verspreiden.

Methode
De onderzoekers verzamelden een steekproef van 100 academische blogs. Criteria om in aanmerking te komen waren een affiliatie met een herkenbaar instituut;  enige formulering van een professioneel doel in de ‘about’-sectie; en links naar andere academische blogs. Via drie startpunten werd vervolgens gesneeuwbald: via hun eigen blogs, via een academisch blog-overzicht van The Guardian en via een Google-zoekopdracht.  Van ieder blog werden de laatste vijf blogposts onderworpen aan een inhoudsanalyse.

Wie blogt?
De bloggers bleken niet allemaal academici in de strikte zin. Veertien procent bestond uit niet-wetenschappelijk personeel zoals onderwijsmanagers die bloggen op basis van onderzoek. In de steekproef was zes procent promovendus en de rest vervulde een positie van post-doc tot hoogleraar. Alle bloggers kwamen uit de Angelsaksische wereld. Twintig procent kwam uit de beta-hoek, 43 procent was geestes- of sociale wetenschapper en bij 37 procent was er geen herkenbare disciplinaire achtergrond.

Waarover wordt geblogd?
De onderzoekers kwamen tot negen categorieën:

1. Kritiek op de academische cultuur (41%)
Commentaar op academisch beleid, onderwijsvisies en het academisch leven.

2. Disseminatie van onderzoek (40%)
Samenvattingen van studies, vaak van anderen en vaak meerdere onderzoeken tegelijk.

3. Beschrijvingen van academische praktijken (34%)
Reflecties op en beschrijvingen van hoe het er aan toe gaat aan de universiteit

4. Informatie (24%)
Aankondigingen van conferenties, fora en seminars.

5. Zelfhulp (17%)
(Pedagogisch) advies aan anderen hoe om te gaan met de druk van de academische wereld.

6. Technisch advies (15%)
Instructies over technische tools of bepaalde procedures.

7. Persoonlijke reflectie (8%)
Verhalen over en beschrijvingen van de actualiteit of andere niet-academische zaken.

8. Onderwijsadvies (7%)
Onderwijskundig en psychologisch advies over hoe les te geven.

9. Carrièreadvies (4%)
Pedagogisch advies over werkcultuur en academische arbeidsmarkt, soms voorzien van analyse.

(Noot: de percentages tellen niet op tot 100 omdat een blogpost meerdere categorieën kon vallen.)

Hoe wordt geblogd?
Er werd in een lossere stijl geschreven dan voor wetenschappelijke publicaties.

1. Informeel essay (52%)
Een verhaal met een mening en reflectie.

2. Formeel essay (41%)
Verhaal zonder mening en reflectie, maar ook zonder jargon.

3. Reportage (41%)
Feitelijk verslag van bijvoorbeeld een conferentie.

4. Pedagogisch (28%)
In een lesgevende toon, vaak met vraag en antwoord.

5. Satirisch (14%)
Op een spottende of ironische toon, soms een andere rol aannemend (“snarky professor”).

(In het artikel wordt ook melding gemaakt van journalistiek maar hier wordt geen percentage bijgegeven.)

Voor wie wordt geblogd?
Er worden verschillende publieken aangesproken:

1. Wetenschappers (73%)

2. Professionals (38%)

3. Het grote publiek (17%)

4. Studenten (15%)

5. Niet-wetenschappelijke onderzoekers (6%)

Conclusies
Mewburn en Thomson zijn zich bewust van de beperkingen van hun onderzoek die voortkomen uit deze specifieke steekproef. Ze stellen dat de onderzochte bloggers zich vooral op andere wetenschappers richten. Dit maakt bloggen een extensie van hun andere publicaties en het maakt de academische blogosfeer een virtuele universiteit. In de blogsposts zit wel vaak een persoonlijke component. Er lijkt geen direct gewin bij deze blogs: de bloggers verwachten niets terug voor hun advies. De onderzoekers spreken daarom van een “gift economy” (p. 1115) waarin mentoring, steun en het delen van informatie de norm is. Ze zien de blogs als een virtuele docentenkamer waarin wetenschappers kennis en steun uitwisselen. Dit heeft consequenties voor universiteiten die graag willen dat hun staf gaat twitteren: veel blogposts bevatten kritiek. Het doel van kennisdisseminatie blijkt volgens de onderzoekers helemaal niet zo belangrijk voor bloggende wetenschappers.

Bij het onderzoek hoort ook een infograhic.

Diep verzorgt sinds 2010 workshops Bloggen & Twitter voor Academici aan verschillende universiteiten. Neem contact op bij interesse.

Gevonden via Pedro’s blog X, Y of Einstein.

DEEL DIT BERICHT