Subculturele stijl behelst meer dan kleding alleen. De consumptie van stijl gaat naast bijvoorbeeld muzieksmaak en manier van praten ook om andere goederen, zoals wat je drinkt (zie de verschillen en overeenkomsten in onze serie ParkStijl) en hoe je je voortbeweegt. Het ultieme vervoermiddel voor de meest recente subcultuur van de hipster is de fixie, een fixed gear bike (zie deze beschrijving uit de NY Times). Parool TV legt in onderstaand filmpje uit wat een fixie is en waarom we ze ineens in het straatbeeld zien:
De correcte hipster past dus op voor wannabe’s:
- Gewone racefietsen: voor mensen zonder rijbewijs die in de binnenstad sneller dan auto’s willen optrekken. Niet cool.
- Freewheels: lijken exact op fixies maar hebben handremmen en een vliegwiel, waardoor je niet door hoeft te trappen. Mensen die deze fiets bouwen, maken daar een bewuste keuze voor (en zijn dus losers).
De fixie is zo populair onder hipsters omdat hij de fiets terugbrengt naar de oervorm. Het is de fiets gestript van alle opsmuk. Alleen de fiets kopen is bovendien niet genoeg, je moet echt leren fietsen op een fixie. Die combinatie (basic + speciale vaardigheid vereist) sluit goed aan bij de behoefte aan authenticiteit van deze groep. Zo is het immers niet voor iedereen weggelegd door de stad te zwieren op een fixie.
De behoefte aan authenticiteit staat haaks op commercie waardoor het lastig geld is te verdienen, tenzij je natuurlijk fixies verkoopt. Omdat er echter veel te halen is bij de hipster met zijn ruim besteedbaar inkomen, zoeken bedrijven naar creatievere manieren van geld verdienen. Levi’s slaagt daar goed in met haar speciale spijkerbroek, The Commuter. In dit filmpje, zichtbaar bedoeld om fixiefans hun lippen te laten aflikken, zien we dat de broek niet alleen reflectoren heeft zodat je zichtbaar bent, maar ook een speciale bovenkant waar je je slot aan kunt hangen. Levi’s heeft zelf ook een fixie ontworpen, uiteraard in limited edition om het gevoel van authenticiteit te versterken.
Met dank aan Lieven Heeremans.
Je ziet ze inderdaad vrij regelmatig in NYC… Geef mij maar een fiets met remmen!
Remmen altijd +1. Ik hoop een rijpe oude leeftijd te bereiken, en een paar goede grepen gaat daarbij zeer helpen.
Serieus, ik snap niet hoe je dat evangelische gedoe over ‘zuivere vorm’ kunt volhouden met zo’n aanstellerig klein stuurtje in plaats van een volwassen stuurbocht.
Uweetwel, zo’n ding waarmee Maurice Garin de Tour al won in 1903.
Ach, met twee jaar staan al die fixies gewoon weer stof te vangen op een zolder als de hipstercrowd weer iets nieuws heeft gevonden. En met drie jaar kan ik daar dan voor bijna geen geld een mooi racefietsje met een 27-speed Tiagra van maken. Of zo.
lol @ Ilja
ARGHHHHH LINDA! tenenkrommend op sommige stukken, met dank aan Lieven Heeremans. Ik hoop dat het heel hard gaat regenen op Lowlands voor ‘m.
freewheel 4-life.
peace.
out.
Trouwens, het feit dat tot WO2 (het was iets eerder) in de Tour geen versnellingen mochten worden gebruikt (behalve het omdraaien van het wiel) had er niets mee te maken dat ze versnellingen ‘voor mietjes’ vonden. Het was bedoeld om competitievervalsing door technologische innovatie (en dus door verschil in financiële middelen) tegen te gaan. Nog helemaal niet zo’n gekke gedachte, overigens.
Een ander surrogaat dat ik steeds vaker zie is een racevelg op een terugtrapnaaf #ernstigefaal
@vreer: dat heet ‘ironie’.