Home / Blog / Wie dit leest is homo

Wie dit leest is homo

LATER LEZEN

Wat gebeurt er bij heteroseksuele jongeren die naar homo-erotische beelden kijken? Dit is de hoofdvraag van een recent verschenen onderzoek [abstract], waarin gekeken werd of het kijken naar deze erotische beelden negatieve stereotypen over homoseksuelen versterkt of juist verzwakt. Wat bleek is dat de mannelijke participanten (allemaal studenten overigens) die aangaven onzeker te zijn over hun seksualiteit na het kijken een positievere attitude hadden ten opzichte van homoseksuelen, terwijl participanten met een hoge seksuele tevredenheid juist een negatievere attitude vertonden. Bij de vrouwelijke respondenten vond helemaal geen attitudeverandering plaats.

Dergelijk onderzoek is exemplarisch voor onderzoek in de sociale psychologie, een discipline die het moeilijk heeft deze dagen. Met de onthulling van de frauduleuze praktijken van Diederik Stapel heeft het vakgebied een deuk opgelopen en zit het nu met een geloofwaardigheidsprobleem. Volgens een artikel van Margreet Fogteloo en Casper Thomas in De Groene Amsterdammer [toegang vereist] is er veel mis met deze wetenschap. Naast het feit dat sociaalpsychologische onderzoeken vooral in laboratoria plaatsvinden en daarom alleen maar in zeer beperkte mate vertaald kunnen worden naar de werkelijkheid, worden er vervolgens voornamelijk studenten voor deze onderzoeken gebruikt, wat de betrouwbaarheid van deze onderzoeken wederom niet ten goede komt. Het grootste probleem is dat deze tak van wetenschap veel te weinig theoretische verankering heeft en dit vaak probeert te camoufleren door de focus te leggen op de methode en het aantonen van significante verbanden tussen variabelen die gebaseerd zijn op ondoorzichtige data.

Ook het onderzoek naar het effect van homo-erotische beelden levert geen verklaringen voor de gevonden resultaten, vermoedelijk uit gebrek aan theorie. Tenenkrommend is de aanname dat het kortstondig bekijken van beelden langdurig effect zou hebben op attitudes van mensen. Een andere punt van ergernis is de manier waarop er in het onderzoek gender alleen wordt besproken in dichotome termen, een mankement dat dit onderzoek overigens deelt met veel kwantitatief onderzoek. Tenslotte houdt deze benadering geen rekening met de belevingswereld van zowel hetero’s als homo’s en wordt homoseksualiteit in dit onderzoek gereduceerd tot homo-erotische handelingen. Dit soort onderzoeken dragen nu juist niet bij om de geloofwaardigheid en het aanzien van dit vakgebied te verhogen.

CC Foto: See-Ming Lee