Home / Blog / Herinner je je deze nog-nog-nog: de culturele erfenis van ringtones

Herinner je je deze nog-nog-nog: de culturele erfenis van ringtones

LATER LEZEN

Toentertijd leek het alsof we er nooit van verlost zouden worden, nu lijkt het een onbenullige bekommernis uit een ver verleden. In de jaren 00 was de publieke ruimte een kakafonie van schreeuwerige ringtones. Het begon in de jaren 90 met de opkomst van mobiele telefonie. In de trein zat er altijd wel iemand die wilde horen wat voor geluidjes er allemaal uit zijn Nokia konden komen. In 1998 ontdekte iemand hoe je audiobestanden op je telefoon krijgt en uit het niets ontstond een gigantische markt.

De schuld van Crazy Frog
Dat had volgens techblog Not Boring alles te maken met de gelijktijdige opkomst van muziekpiraterij. De platenindustrie zag haar inkomsten dalen en ringtones bleken de oplossing. Op de ringtones zat auteursrecht en dankzij gecentraliseerde ‘micropayment-platforms’ konden ze daar op cashen. Platenmaatschappijen sloten deals met telefoonaanbieders en wisten zo de markt veilig te stellen.

Het geld klotste langs de plinten:

“The custom ringtone industry in the US grew from $68m in 2003 to $600m in 2006. So many ringtones were sold  — an estimated 520 million ringtones between 2001 and 2007 — that the Recording Industry Association of America instituted ringtone charts and awards associated with them (Lil Wayne’s Lollipop went platinum 5 times).”

Gil Kazimirov ziet op Not Boring verschillende redenen waarom de markt instortte. Mensen gingen minder bellen en meer appen, de nieuwigheid ging ervan af en het lawaai van alomtegenwoordige ringtones zorgde ervoor dat we sociale normen gingen bedenken voor dit lawaai in de publieke ruimte. Hij citeert Robert Barry in ArtReview die de schuld bij Crazy Frog legt:

The eventual ubiquity of a Swedish teenager’s imitation of a two-stroke moped engine applied to an ambiguously genitalled cartoon frog may finally have exhausted what little patience the consuming public had for overpriced novelty call alerts.

Volgens Kazimirov is de erfenis dat we bekend raakten met het concept van een online winkel waar we zulke digitale producten kochten. Het leerde aanbieders dat je heel veel geld kan verdienen met zulke producten, en dat hun prijs laag kan zijn. Het idee van de long tail is hier relevant: online kan je heel veel verschillende titels aanbieden, want digitale voorraad is goedkoop.

De schuld van Apple
In een recent artikel legt The Economist de schuld bij Apple. Redacteur Saskia Solomon gaat veel meer in op de sociale kanten van ringtones. Het was een manier om je gevoel voor humor en/of je muzieksmaak tentoon te spreiden. Artiesten speelden in op de hype: in 2005 bracht Madonna haar nummer ‘Hung Up’ eerst als ringtone uit, en daarna pas ‘gewoon’. Het waren de laatste successen, stelt Solomon. De pret was uit: de iPhone kwam.

Apple heeft wel overwogen om ringtones mogelijk te maken op de eerste toestellen, maar het was te veel juridisch gedoe. En dus mochten gebruikers kiezen uit ‘slechts’ 25 deuntjes. Wat maakt het uit, als niemand je ooit belt? En om te laten zien wie je bent, hoef je geen herrie te maken in de fysieke publieke ruimte. Daar hebben we nu sociale media voor.

DEEL DIT BERICHT