Tien jaar geleden schreef ik hier een blogpost over waarom Apple Watch het wel wordt, en Google Glass niet. Het is altijd leuk om gelijk gekregen te hebben, althans: vooralsnog. We zien misschien geen glassholes in de publieke ruimte, maar plannen voor slimme brillen zijn nooit verdwenen. Deze week kondigde Meta’s CEO Mark Zuckerberg een reeks nieuwe producten aan, allemaal bedoeld om de kloof tussen de fysieke en virtuele wereld te overbruggen.

De divisie van Meta die zich hiermee bezighoudt heet Reality Labs, en Meta heeft daar al bijna $50 miljard aan gespendeerd, zo schrijft The New York Times. Meta zet nog steeds dik in op de metaverse, al hoor je daar de laatste tijd nauwelijks meer over.

Reality Labs werkt vooral aan hardware: VR headsets en slimme brillen. Voor die laatsten werkt Meta samen met EssilorLuxottica, marktleider in brillenland. Project Orion is de naam van de bril met een klassiek dik zwart montuur, waarbij technologie in de glazen gebouwd zit.

De bril kan live vertalen en audiobeschrijvingen geven van wat je om heen ziet. Zuckerman hoopt dat zulke brillen uiteindelijk de smartphone gaan vervangen.

“In his telling, Orion will allow people to use apps and features they would otherwise be using on a smartphone, but without staring down at a different device. The glasses will be controlled via voice, touch or in an experimental “wrist-based neural interface” that relies on a hardware bracelet and a flick of a user’s wrist.”

“For now, I think the way to look at these glasses is as a time machine. They are a glimpse of a future that I think is going to be pretty exciting.”

Okay Mark, ik spreek je over tien jaar weer!

In 2013 werd Google Glass groots aangekondigd: een AR-bril waarmee je foto’s en filmpjes kon maken en toegang had tot andere diensten van Google. Maar mensen vonden het idee te opdringerig, met name omdat je ongemerkt gefilmd kon worden. De term glasshole was de doodsteek. Sindsdien zijn er andere pogingen geweest, zoals deze uit 2018, maar zonder succes. Zo’n ‘slimme’ bril is wel nodig voor de metaverse waarover we vorige week schreven. Nieuwe versies kunnen dus niet uitblijven, zoals de recent verschenen Ray-Ban Stories, een samenwerking tussen Ray-Ban en Facebook.

Het grote voordeel is natuurlijk de samenwerking met Ray-Ban. De bril ziet eruit als een klassieke Ray-Ban zonnebril, en die is al decennialang onverminderd cool. Echt handig aan de bril is dat je kunt filmen zonder een camera of telefoon in je handen te hebben. Een wit lampje geeft aan dat de bril aan het opnemen is. Het is overigens geen AR-bril en er wordt dus geen informatie voor je oog geprojecteerd.

De Ray-Ban Stories is wel een slimme bril, wat hier wil zeggen dat je de bril kunt commanderen door bijvoorbeeld te zeggen ‘hey Facebook, take a video’. Dat betekent ook dat Facebook meeluistert. Het grote nadeel lijkt me de samenwerking met dat totaal niet coole bedrijf.

Gisteren kondigde Apple aan met een smart watch te komen, de Apple Watch. Veel techtrendvoorspellers denken dat wearables de toekomst zijn: draagbare slimme technologie. Wearables zijn nog sterk in ontwikkeling en daardoor nog te gimmicky. De uitdaging is om het ook echt draagbaar te maken in de zin dat mensen het willen aantrekken. De onaantrekkelijkheid van Google Glass is een van de redenen waarom de slimme bril niet is aangeslagen bij het publiek en waarom dat ook niet zal gebeuren. Er zijn nog meer redenen:

1. Mensen haten brillen. Zonnebrillen zijn cool, de rest alleen soms. Een bril houd je bovendien weg bij je coole zonnebril.
2. Je kunt hem niet makkelijk wegstoppen/ het is te zichtbaar.
3. Iets voor je gezicht terwijl je loopt is gevaarlijk: denk aan sms’en in de auto.

Eerder schreef Pedro de Bruyckere hier al dat Glass waarschijnlijk wel in specifieke beroepen gebruikt zal worden, zoals in de medische sector waarbij het essentieel is dat je je handen vrij hebt.

De nadelen van Glass zien we niet terug bij het slimme horloge. Erop kijken is veel minder opzichtig dan op je telefoon kijken. In de populaire cultuur is de smartwatch bovendien al in de jaren ’80 positief verbeeld: pick me up Kit! 

Gisteren heb ik een interessante Meetup in Gent meegemaakt met gastheer Patrick Van Renterghem van I.T. Works over Google Glass met twee lezingen van Luc Peeters van Augnition en Litrik De Roy. Het was – voor alle duidelijkheid – geen hoeraverhaal, maar beide sprekers gingen in op mogelijkheden en beperkingen. De centrale vraag (naast privacy-issues natuurlijk) in alle gesprekken was: wie gaat dit gebruiken en waarvoor? Op basis van de twee lezingen en mijn eigen (korte) ervaringen, enkele gedachten.

Waar ik lang dacht dat een Glass in het verlengde ligt van een smartphone, bleek bij het doordenken op toepassingen dat het bijvoorbeeld eerder een draagbare Kinect zou kunnen zijn. Dit klinkt misschien raar, maar het is verdomd handig om in situaties waarbij je je handen niet kan gebruiken of niets mag aanraken (bijvoorbeeld artsen in een operatiezaal), toch informatie te kunnen oproepen of een foto te maken.

Vandaag toonde ik ook in een lezing nog even hoe de Kinect gebruikt kan worden bij het werken met kinderen met autisme. Ook hier zie ik mogelijkheden van Google Glass. Ik zag enkele demo’s van spelletjes waarbij hoe je hoofd beweegt een spelelement is. Kan interessant zijn.

De echte revolutie, en de krachtigste motor voor een doorbraak bij het brede publiek is niet zozeer de bril, maar de integratie van Google Now. Slimme informatie als je ze nodig hebt, zonder moeite, altijd relevant. Voordeel van Glass boven de telefoon is dan de echte integratie.

Toch zie ik vooral voorlopig vooral beroepstoepassingen. Ik denk dat de sprekers gelijk hebben dat de drempel rond privacy en (al dan niet negatief) opvallen hier minder groot kan zijn. Toepassingen in de gezondheidssector, retail, logistiek,… zijn legio.

Mijn eigen ervaringen nog? De beeldkwaliteit is zeer scherp en degelijk. Ik was bijvoorbeeld echt onder de indruk van een filmpje van de Ninja-site van de VRT. Het systeem waarbij je hoofd in feite de luidspreker is, blijkt zeer goed te werken. Bij de bril die ik ophad, vond ik de informatie behoorlijk in de weg zitten. Dit kon aangepast worden, maar wou niet te veel prutsen aan een voorlopig nog duur toestel.

En dan de vraag… wat met onderwijs? Die vraag lijkt me nog vroeg, het is quasi onmogelijk om een dergelijke bril te kopen (bel me gerust, beste Google). Er zijn wel degelijk alternatieven al op de markt, maar zoals de sprekers aangaven, zijn die qua user interface niet zo ver als Google en dit lijkt me cruciaal.

Ik zie toepassingen voor leerkrachten zoals mij bijvoorbeeld die veel moeite hebben met het onthouden van gezichten, maar gezichtsherkenning is net iets dat Google niet ziet zitten. Gesitueerd leren is zeker ook een mogelijkheid, maar om dit dan voor elke leerling te gebruiken? Het lijkt me overkill. Zoals ik al aangaf zie ik vooral toepassingen in zorg en buitengewoon onderwijs/speciaal onderwijs.

Dit stuk verscheen eerder op Pedro’s blog X, Y of Einstein. Foto: Danny de Witte.

Google Glass werd groots aangekondigd, maar werd niet omarmd. Met Glass kan je zonder handen een foto of video nemen, maar je kunt bijvoorbeeld ook een routebeschrijving zien. Vrijwel direct stuitte het idee op weerstand (zie hier, hier en hier). Het voelt voor veel mensen niet prettig dat iemand met Glass je ongevraagd kan filmen, bijvoorbeeld. Er is nu een kleine groep gebruikers, zogeheten Google Glass Explorers, die de toekomst van Glass moeten gaan vormgeven. Deze verkenners zijn ook een soort ambassadeurs. Google Glass kan namelijk wel wat positieve reclame gebruiken. Om de verkenners te sturen publiceerde Google een lijstje do’s & don’t’s. De meest opmerkelijke: don’t be a glasshole: 

Don’t

Be creepy or rude (aka, a “Glasshole”). Respect others and if they have questions about Glass don’t get snappy. Be polite and explain what Glass does and remember, a quick demo can go a long way. In places where cell phone cameras aren’t allowed, the same rules will apply to Glass. If you’re asked to turn your phone off, turn Glass off as well. Breaking the rules or being rude will not get businesses excited about Glass and will ruin it for other Explorers.

Google Glass blijft vooralsnog een voorbeeld van technologische toepassing die weliswaar mogelijk is, maar waarvan mensen de uitwerking te indringend vinden. Het lijkt ons superhandig om Google maps via Glass te kunnen zien als je fietst, of om een recept voor je ‘neus’ te hebben terwijl je kookt. Er geld in investeren zouden we echter niet. De kans is groot dat Glass de negatieve reclame nooit te boven komt en dat het beestje een andere naam en vorm zal moeten krijgen voordat het aanslaat.

Via Techcrunch.