Ook in de Verenigde Staten moesten mensen thuisblijven tijdens corona. Pew Research Center onderzocht hoe het internetgebruik van Amerikanen veranderde en hoe zij tegen deze technologie aankijken. De survey werd afgenomen onder een representatieve steekproef in april 2021, de vragen gingen over internetgebruik “sinds de uitbraak van het coronavirus”.

• Negentig procent van de Amerikanen zegt dat het internet belangrijk voor hen was tijdens de pandemie, slechts 57 procent noemt het internet essentieel. Dat zijn vooral hogeropgeleiden, jongeren onder de 30 en 65-plussers.
• Een snelle en betrouwbare internetverbinding was belangrijk en 29 procent van de ondervraagden ondernam actie om de huidige verbinding te verbeteren. Ongeveer de helft van de ondervraagden had problemen met de verbinding.
• Videobellen was populair: 81 procent deed dat ooit. ‘Zoom-moeheid’ was daarbij een ding: veertig procent had er last van. Digitale interactie was nuttig, maar 68 procent zei dat het geen vervanging is voor fysiek contact. 17 procent vond het net zo goed als, en 15 procent zei dat digitale interactie niet nuttig was.
• Corona maakt een digitale kloof zichtbaar. Niet alleen had de helft van de Amerikanen een slechte verbinding, een kwart maakte zich zorgen over het betalen van de rekening. Afkomst speelt daarbij een rol: Zwarte en Latino Amerikanen ervaarden dit meer.
• 26 procent van de ondervraagden heeft hulp nodig bij het installeren van een nieuw product. Een op tien vond dat ze onvoldoende vaardigheden hadden om digitale technologie te gebruiken. Het gaat dan vooral om ouderen.
• Er was een ‘huiswerkkloof‘ die kinderen in huishoudens met lage inkomens trof. De helft van hen rapporteerde problemen. Hier ligt een taak voor scholen, zei 49 procent, die zouden laptops of tablets beschikbaar moeten maken voor iedereen.

Een van de dingen waar we online erg goed in zijn, is ons druk maken waar anderen zich online druk over zouden moeten maken. Het liefst gaat dat natuurlijk over internetdingen. Heartbleed, een lek in de cryptografische programmeerbibliotheek OpenSSL, was zo’n onderwerp. De programmeerfout hield in dat gevoelige gebruikersinformatie mogelijk op de spreekwoordelijke straat zou komen te liggen. Op sociale media werd mensen aangeraden hun wachtwoorden te veranderen. Daarnaast werd er geklaagd over gebrek aan zorgen over Heartbleed bij ‘het grote publiek’. Hoe terecht is dat verwijt? Pew Internet onderzocht hoe Amerikaanse internetgebruikers gereageerd hebben op Heartbleed.

De onderzoekers namen een telefoonsurvey af onder een representatieve steekproef van de Amerikaanse bevolking van 18 jaar en ouder. Zestig procent van Amerikaanse volwassenen had van Heartbleed gehoord. Onder internetters was dat 64 procent. Negentien procent had veel over dit nieuws gehoord. Ter vergelijking: van de respondenten 51 procent veel gehoord over Rusland en de Oekraïne. Hogeropgeleiden wisten vaker van Heartbleed.

Aan de mensen die van Heartbleed hadden gehoord is vervolgens gevraagd hoe onveilig ze zich voelden. 29 procent vond dat hun informatie gevaar liep. Het is opvallend dat een hoger percentage dan dat stappen ondernam: 39 procent is iets gaan doen om hun informatie te beschermen (zie advies Mashable). Het mereendeel (69 procent) van de internetters denkt in het algemeen dat informatie veilig is.

Wat zegt dit nu? Hoe moeten we deze cijfers interpreteren? Pew doet daar geen uitspraak over. Het bereik van het nieuws is relatief groot: twee derde van de internetters wist van het lek. Het meest zorgwekkend hier is de groep die vervolgens hun wachtwoord heeft veranderd: nog niet vier op de tien uit de groep. Mensen wisten dus wel wat er speelde, maar voelden zich niet geroepen actie te ondernemen.

Reguliere media zijn afhankelijk van sponsors en adverteerders die iets te verkopen hebben. Valentijnsdag is een uitstekende dag voor handel in chocola, bloemen en andere cadeautjes. Het is dus niet verwonderlijk dat reguliere media een positieve boodschap uitstralen over Valentijnsdag. Online is dat anders. De online content die wordt voortgebracht door gebruikers zelf (User Generated Content) laat zien dat internetters niet gesteld zijn op Valentijnsdag. Het is één grote heerlijke haatmachine.

De anti-beweging is trouwens niet nieuw. Vroeger konden mensen elkaar een Vinegar Valentine sturen om te vertellen dat ze niet van elkaar hielden. Haters worden goed bediend. Sites als 9gag staan vol met ‘analyses, memes en andere visuele grapjes. Pornhub, de pornowebsite die de laatste tijd flink investeert in grappige acties en speciale niet pornografische content, maakte een set alternatieve Valentijnsdagkaarten. Er zijn bijvoorbeeld anti-Valentijnsdag playlists en er is advies hoe je de dag kunt overleven. Zwelg je graag in je haat met anderen? Bezoek dan de Luisteravond Lastige Liefde in Amsterdam of Antwerpen.

Measuring the Information Society is een groot internationaal onderzoek naar ICT-gebruik wereldwijd. In de laatste versie is onderzocht in hoeverre jonge mensen online zijn. Ze keken daarbij naar jonge mensen tussen de 15 en 24 jaar oud die minimaal vijf jaar actief online zijn. Dertig procent van de jongeren wereldwijd voldoet aan deze definitie. Het blijkt dat er aanzienlijke verschillen bestaan tussen landen. De onderzoekers hanteren daarbij de term digital natives die al regelmatig ontkracht is als mythe. Desalniettemin is de verdeling onder landen interessant. In de studie wordt gekeken hoe groot het aandeel online jongeren is op de totale populatie.

IJsland scoort het hoogst, met veertien procent, gevolgd door Nieuw-Zeeland en Zuid-Korea. Nederland staat op de vijftiende plaats, België op de 31ste. Deze cijfers zijn ietwat vertekenend. Wanneer we bijvoorbeeld kijken naar het aandeel jongeren dat toegang heeft tot internet, doet Nederland het veel beter: 98,4 procent van onze jeugd is online, wat ons op de derde plaats brengt na Zuid-Korea en Japan. Op een wereldkaart is duidelijk te zien welke regio’s achterblijven.

CC beeld: Cristóbal Cobo Romaní

Er is veel interesse in de kleine groep mensen die niet online zijn. Wat bezielt hen? Eerder brachten we al negen redenen waarom Australische tieners niet op internet zitten en onderzoek naar Finse ouderen die weigeren online te gaan. Deze week publiceerde PEW Internet cijfers over waarom Amerikanen geen internet gebruiken. Een schokkende vijftien procent van volwassen Amerikanen is niet online. Een derde van hen geeft aan dat het internet voor hen simpelweg niet relevant is. Zeven procent heeft fysiek geen toegang. Het is opmerkelijk dat drie procent van alle volwassenen thuis nog inbelt en dus geen breedbandinternet heeft.

Iedereen zit op het internet, dus ook bendeleden. Wat doen zij eigenlijk online? Die vraag staat centraal in een recente studie [abstract] van een Amerikaanse criminologen. Ze onderzochten 585 risicojongeren, dat wil zeggen jongeren die deelnemen aan outreach-programmma’s, waaronder 418 zelfbenoemde gang members. Deze mensen waren op dat moment lid of lid geweest van straatbendes. Het onderzoek laat zien dat ze internet nauwelijks gebruiken voor hun criminele activiteiten, maar wel voor hun criminele imago.

De vragenlijsten werden face-to-face afgenomen in een afgesloten ruimte. In sommige gevallen werd er vertaald naar het Spaans. Vrijwel iedereen wilde deelnemen aan het onderzoek, maar niet iedereen wilde alle vragen beantwoorden. De gemiddelde respondent was man, zwart of Latino, geboren in de VS en in zijn twintiger jaren.

Ongeveer viervijfde van de respondenten gebruikte internet. Ze doen dat voor de gebruikelijke dingen, zoals online winkelen, YouTube kijken en Facebooken. Ze doen er ook afwijkende dingen, zoals drugs verkopen (6,6%), mensen lastig vallen (11%), afwijkende video’s uploaden (14%) en informatie zoeken om iemand te bestelen (4,4%). Deze percentages zijn voor de huidige bendeleden, ex-leden en niet-leden doen dit in mindere mate. Opvallend is ook dat een derde het internet gebruikt voor illegaal downloaden en dat dit significant meer is dan voor ex- en niet-leden.

Bijna twintig procent van de respondenten gaf aan dat hun gang een website had. In een derde van de gevallen was die beveiligd met een wachtwoord. Het internet wordt nauwelijks gebruikt voor bendeactiviteiten, omdat ze weten dat de politie hen in de gaten houdt. Rekruteren gebeurt amper via het internet, omdat vertrouwen een belangrijke rol speelt en het internet daarvoor te anoniem is. De belangrijkste bijzondere activiteit blijkt het posten en bekijken van video’s. Het gaat daarbij vooral om gevechten, die worden opgenomen met smartfoons. Weinig respondenten vonden het internet voor hun eigen gang belangrijk, meer mensen dachten dat het internet voor andere gangs belangrijk was. Onderstaande tabel geeft de cijfers weer.

De onderzoekers concluderen dat internet vooral belangrijk is voor de identiteit van de gang. Bendeleden verhogen hun status door video’s of bedreigende berichten te plaatsen. Internet heeft dus hoofdzakelijk een symbolische functie voor bendes, en wordt minder gebruikt voor criminele activiteiten.

Gevonden via Pedro de Bruyckere. 

De Digimeter is een prima onderzoeksinitiatief van iMinds (het vroegere IBBT). Digimeter meet jaarlijks hoe het gesteld is met ‘digitaal’ Vlaanderen. De resultaten zijn gebaseerd op een survey onder 2.676 respondenten van boven de 15 jaar, representatief voor Vlaanderen op geslacht, leeftijd en woonplaats (provincie). De data zijn verzameld in augustus en september 2012. Even kijken naar de resultaten van de vijfde golf van hun peiling naar het digitale leven van de Vlaming:

Zorgen mobiele toestellen voor mobiele media consumptie?

• 46,1% van alle Vlamingen die naar muziek luisteren, doen dit onderweg;
• 27,4% van alle Vlamingen die het nieuws volgen, volgen het nieuws onderweg;
• 19,9% van alle Vlamingen die een tablet bezitten, gebruiken deze onderweg;
• 17,7% van alle Vlamingen die een account op een sociale netwerksite hebben, bezoeken deze sites onderweg;
• 5,7% van alle Vlamingen die een computer bezitten, gebruiken hun computer onderweg (bijvoorbeeld in de trein, in de auto, op de bus, …)

De Vlaamse huishoudens worden ‘multiscreen’ huishoudens!

• 29,7% van de Vlaamse huishoudens zijn triple screen huishoudens: ze hebben 3 schermen in huis, meestal zijn dit een tv, laptop en desktop;
• 24,2% van de Vlaamse huishoudens zijn quadruple screen huishoudens: ze hebben 4 schermen in huis, meestal zijn dit een tv, laptop, desktop en smartphone;
• 13,7% van de Vlaamse huishoudens zijn quintuple screen huishoudens: ze hebben 5 schermen in huis: een tv, desktop, laptop, smartphone en tablet;

Over computers:

• Bijna alle computer bezitters (91,9%), hebben ook een internetverbinding thuis (91,4%);
• Er is echter nog steeds een digitale kloof van de eerste graad o.b.v. traditionele sociodemografische variabelen. Dit betekent dat voornamelijk oudere, alleenstaande en lager opgeleide mensen minder vaak een computer en internetverbinding thuis hebben;
• Computers worden meer en meer mobiel:
  • 80,1% heeft een laptop, 66,4% heeft een desktop;
  • Er zijn meer Vlamingen die meer dan één laptop hebben dan Vlamingen die meer dan één desktop hebben.
• 38,1% heeft zowel een laptop als een desktop in huis;
• 20,1% bezit 3 types computers: een laptop, een desktop en een tablet.

Over de tablets specifiek:

• 27,7% van de Vlamingen heeft een tablet;
• De iPad is nog steeds de meest populaire tablet, hoewel andere, goedkopere tablets aan populariteit winnen;
• 1 op 5 tablet bezitters gebruikt hun tablet onderweg;
• De tablet is een toestel voor het hele gezin. 75% van de tabletbezitters deelt de tablet met partner en/of kinderen;
• Hoewel een tablet een zeer mobiel toestel is, wordt de tablet het vaakst (’s avonds tussen 19u en 22u) thuis gebruikt;
• Er is een grotere aankoopinteresse bij de huishoudens die al een tablet hebben. We gaan eerder naar 1/3 van Vlaanderen met meerdere tablets dan naar een massamarkt met 1 tablet;
• 3 op 4 tablet bezitters gebruiken hun tablet tijdens het tv kijken. Dit is eerder als nevenactiviteit dan om te interageren met het tv-programma zelf via Twitter of second screen apps;
• E-mail (lezen 57,8%, versturen 50,9%), informatie opzoeken (56,1%) en sociale netwerksites bezoeken zijn veruit de populairste dagelijkse activiteiten op de tablet.

Sociale media?

• 70,1% van de Vlamingen heeft op zijn minst één account op een sociale netwerk site. Facebook is het populairst (62,9%);
• De sociale media sites Twitter (26,9%), LinkedIn (21,5%) en YouTube (34,7%) kennen de grootste groei in vergelijking met vorige wave;
• Zowat de helft van alle Vlamingen met een account (56,6%) zegt geen dag zonder sociale media te kunnen;

En nog heel veel meer, je leest het hier!

Noot: De Nederlandse situatie wijkt af van de Vlaamse. In Nederland hebben meer mensen thuis internet en zijn mobiele abonnementen goedkoper dan in Vlaanderen. Bovendien kent Nederland dankzij Hyves een langere geschiedenis met het gebruik van sociale netwerken.

Dit stuk verscheen eerder op Pedro’s blog X, Y of Einstein.

Beevolve is een bedrijf dat software maakt om sociale media te monitoren. Data-mining is hun sterke punt en ze hebben dit ingezet om een enorme Twitter-dataset te analyseren. Op basis van 36 miljoen (!) Twitter-profielen schetsen ze een beeld van de gemiddelde twitteraar. Dat blijkt een vrouw van 28 te zijn met 208 volgers. Ook opvallend: een kwart van de gebruikers heeft nog nooit iets getwitterd. Het bedrijf geeft niks weg over de gehanteerde onderzoeksmethode en het onderzoek is vooral bedoeld om aandacht te vestigen op hun producten. Desalniettemin bevat het een aantal aardige weetjes:

• Er zijn maar iets meer vrouwen (53%) dan mannen (47%) op Twitter.
• Jongeren zijn gaan overheersen: bijna driekwart is tussen de 15 en 25 jaar.
• De helft van alle gebruikers woont in Amerika. Iran staat op plek 9 met 0,88 procent van alle gebruikers. Nederland staat niet in de top 10.
• Zo’n driekwart volgt minder dan 50 mensen.
• Apple-gebruikers zijn in de meerderheid: tweederde van de mobiele twitteraars gebruikt iOS.
• Hoe meer volgers, hoe meer tweets.

Wat aardige grafieken:

Dank aan Pedro de Bruyckere die ons op het spoor van deze studie zette. Hij blogde er ook over op X, Y of Einstein. 

Het begrip hobby heeft in de afgelopen tijd een nogal stoffige connotatie gehad en werd velaal gerelateerd aan oude mensen en hun bezigheden zoals breien, postzegels verzamelen en Bridge spelen. Jongeren daarentegen zouden vooral vluchtige en banale interesses hebben, zoals het beluisteren van een bepaalde muziekstijl, dansen en internetten, waarbij elk commitment zou ontbreken.

Uit een recent onderzoek naar de internetconsumptie van jongeren [abstract] blijkt nu dat jongeren hun bezigheden op het internet beschrijven en rechtvaardigen door het begrip hobby te gebruiken. Onderzoekers van deze kwalitatieve studie stellen dat jongeren door het begrip hobby te gebruiken zich vooral willen onderscheiden: “Through the concept of  hobby, they present their particular media uses as serious or long-term activities, distinguishing them from shallow and random media consumption.” Tevens onderstreept en versterkt het gebruik van het begrip hobby de authenticiteit van de gebruiker, juist omdat hobby’s gerelateerd worden aan bezigheden die serieus en over een lange termijn uitgeoefend worden. Het internet wordt hierbij vooral gezien als een hulpmiddel om bestaande offline hobby’s online te verdiepen.

Vervolgens blijkt uit de interviews dat de respondenten het begrip hobby ook gebruiken om bepaald internetgebruik belachelijk te maken. Dit gebeurt wanneer zij bijvoorbeeld op een ironische manier het online kijken van porno eveneens bestempelen als hobby. Dit reflexief gebruik van het begrip hobby laat volgens de onderzoekers zien dat de respondenten het sociale discours rond hoge en lage cultuur niet doorbreken, maar reproduceren. Door hun eigen gericht en serieus internetgebruik af te zetten tegen het ondoordachte en doelloze internetgebruik van anderen proberen de respondenten zich af te zetten tegen de lagere culturele waardering die daarmee is verbonden.

Lachen is cruciaal in onze communicatie en het is dan ook logisch dat er in tekstcommunicatie een alternatief is gekomen voor de glimlach. Met emoticons kun je aangeven dat je iets met een knipoog zegt of dat je het grappig vindt wat de ander zegt. Naast emoticons zijn er ook smileys: de pictogrammen die in sommige applicaties bestaan. Typ je :) in Facebook dan verschijnt er automatisch een lachend rondje en hoeft de lezer zijn hoofd niet meer schuin te houden. Naar emoticons is veel wetenschappelijk onderzoek gedaan, maar naar zijn rechtop-broertje niet. Zijn er verschillen in de effecten van deze twee types? Een recente studie [abstract, Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking] laat zien dat dat zo is.

Onderzoekers hielden een experiment onder 127 proefpersonen om te vergelijken wat tussen de twee soorten het effect van lachen of fronsen was op de evaluatie van de boodschap, de perceptie van de zender en de stemming van de ontvanger. De resultaten laten geen verschillen zien tussen emoticons en smileys als het gaat om de negatieve soort, de frons. Op de evaluatie van de boodschap bestonden geen verschillen bij lachende gezichten tussen de soorten, maar wel op de twee andere variabelen.

Het gebruik van lachende smileys had een significant groter effect op de waargenomen betrokkenheid van de zender dan het gebruik van emoticons. Lachende smileys hadden ook een significant sterker effect op de stemming van de ontvanger dan lachende emoticons. Conclusie: smileys werken beter dan emoticons. De onderzoekers zoeken de verklaring voor de resultaten in het feit dat de smileys meer op echte gezichten lijken dan emoticons.

CC Slider-foto: Raphael Labbe

Vorige week maakte comScore (een marktonderzoeker gespecialiseerd in het meten van de digitale wereld) cijfers bekend over internetgebruik in Europa. Mediagebruik is notoir lastig vast te stellen. Sommige instellingen en onderzoekers maken gebruik van meetkastjes, anderen zien meer in zelfrapportage via bijvoorbeeld dagboekjes. Al die methoden hebben nadelen en zijn deels onbetrouwbaar: ga maar na wat voor media je allemaal gebruikt terwijl je dit stukje leest. Het voordeel aan de cijfers van comScore is dat ze vergelijkend zijn. Los van het ‘waarheidsgehalte’ van de absolute cijfers, bieden vergelijkende cijfers een betrouwbaar inzicht in verschillen tussen landen. In het onderzoek is Nederland koploper: in de maand juni zaten Nederlanders gemiddeld 34,1 uur op het internet, waarbij alleen Turken met 31,1 uur in de buurt komen. Voor Duitsers is het maar 23,9 uur. Hekkensluiter is Oostenrijk met een luttele 14 uur. Het onderzoek toont ook dat krantensites steeds meer bezoekers trekken en dat Googlesites meer bezoekers trekken dan Facebook.