Via het Podcastnetwerk op Twitter (sowieso een must-follow voor podcastmakers) lazen we deze tips van maker Amanda McLoughlin. Ze deelt haar inzichten als onafhankelijke podcaster.

1. Specificiteit is een superkracht
“Niches are cozy. Specificity is a superpower. Weirdness is the stuff that real relationships are built on.”

2. Podcasts maken is goedkoop, maar sommige zaken verdienen je geld 
Investeer in goede microfoons.

3. Feed first, web second
Aankondigingen en verzoeken doe je in de podcast, dan horen je luisteraars het sowieso. Sociale media zijn secundair.

4. Andere podcasts zijn collega’s, niet je concurrent
Een les die ik ken van het bloggen.

5. Wij bepalen wat normaal is
Podcasts zijn zich nog steeds aan het ontwikkelen als medium:

“There is no standard format for design, length, episode structure, or web presence. Every decision that podcasters make about our shows either endorses the status quo, or proposes an alternative.”

De zwemmende baby, het zebrapad op Abbey Road, de banaan van Andy Warhol – een goede albumhoes kan net zo iconisch en herkenbaar zijn als de muziek op de plaat. Dat bewijst Harry Heaton met zijn vermakelijke Lego Albums-tumblr maar weer. Zijn ‘legoversies’ van (beroemde) albumcovers zijn vrijwel allemaal in één oogopslag te herkennen. Nu is het – helaas – niet zo dat Heaton alle hoezen legosteentje voor legosteentje namaakt, hij gooit ‘enkel’ een pixelfilter over een foto, maakt een pixel in de vorm van een steentje en dupliceert dit vormpje net zo lang tot het hele album van Lego lijkt. Voordeel daarvan is wel dat hij razendsnel nieuwe covers maakt (en verzoekjes aanneemt), en dat hij een tutorial van het hele proces online heeft gezet zodat iedereen een foto kan verlego-en.

Hier een paar van zijn kunstwerkjes. Raad ze allemaal:

Bekijk nog veel meer albumhoezen van lego op Lego Albums.

Dit stuk verscheen eerder op Anke’s blog SMTHNG.

Het is ondertussen traditie. Als de dagen korter worden en de temperatuur daalt, maakt Anthony Herrera Star Wars Snowflakes. “Want niets schreeuwt feestdagen meer dan vers geknipte Star Wars-sneeuwvlokken”, aldus de designer. Herrera maakte in 2011 zijn eerste set patronen voor de zelfmaak-kerstversiering en besloot – wegens groot succes – jaarlijks nieuwe designs toe te voegen. Dit jaar is het thema battles. Daarvoor maakte hij dertien sneeuwvlokken waaronder Darth Vader en een rancor. Want zoals Herrera zegt:

“It just isn’t Christmas without a T-47 Snow Speeder making an attack run on an AT-AT, or Luke Skywalker facing down a hungry Rancor beast.”

Veel meer sneeuwvlokken en de instructievideo vind je hier.

Herrera heeft zijn liefde voor Star Wars ook overgebracht op zijn dochter. Toen ze vijf was ontwierp hij daarom een Star Wars/Disney prinsessen-verjaardagstaart en tijdens een familietripje naar Sequoia National Parkmaakte hij haar wijs dat het natuurgebied vol met Ewoks zit. Toen ze, eenmaal thuis, toch een beetje teleurgesteld was dat ze geen enkele Ewok had gezien, besloot Herrera de vakantiefoto’s even door Photoshop te gooien:

“After we got home, and after I had a little time alone with the photos, I told her I thought I saw something strange in a few pictures. We viewed them on the TV to get a larger image. You can imagine how surprised and excited she was when we discovered that we didn’t see any Ewoks, but they saw us, and had certainly taken an interest in her and her little brother.”

Erg cool:

Bekijk alle sneeuwvlokken en de manier waarop je ze maakt, hier. Is Star Wars niet helemaal je ding, maar spreken DIY-sneeuwvlokken je wel aan? Misschien zijn deze Game of Thrones Snowflakes dan een uitkomst.

Dit stuk verscheen eerder op Anke’s blog SMTHNG. 

Dingen maken is populair. Er is zelfs een heuse maker movement gaande. Dé mediawetenschapper om hierover te lezen is David Gauntlett, hoogleraar Media en Communicatie aan de Universiteit van Westminster. Hij schreef onder ander het boek Making is Connecting, over creativiteit en burgerschap. Recentelijk schreef hij een hoofdstuk over de positieve effecten van het internet op de manieren waarop mensen dingen kunnen maken en kunnen communiceren. Het stuk is vrij toegankelijk [PDF]. Centraal staan zes stellingen over het internet, samengevat onder de titel ‘The internet is ancient, small steps are important’. Gauntlett schreef er ook een blogpost over.

1. Het internet is stokoud. Anders gezegd: het internet geeft ons dingen die verbonden zijn met stokoude, grootse aspecten van menselijkheid. 

Het internet geeft ons terug wat industrialisering ons afnam: goede manieren om met elkaar in contact te treden. De televisie is bijvoorbeeld een voorbeeld van oude technologie die communicatie juist bemoeilijkte.

2. Een wereld met heel veel interessante, creatieve dingen is altijd beter dan een wereld met een beperkt aantal populaire dingen.

‘An ocean of interesting, creative things, regardless of their professionalism or audience size, is always better than a small box of popular, smartly-finished things’. Dit punt gaat over de ‘long tail’, de manier waarop internet zelfs de kleinste niches kan bedienen.

3. Mensen die dingen doen omdat ze daar zin in hebben is altijd beter dan mensen die naar dingen kijken simpelweg omdat de dingen er zijn. 

Mensen verlangen ernaar dingen te maken en niet zomaar, passief onderdeel van ‘het publiek’ te zijn.

4. De distributie- en financieringsmogelijkheden van het internet zijn beter dan traditionele modellen. 

Je kunt zelf vrijwel gratis media maken of via crowdfunding financiering verwerven voor je projecten.

5. Kleine stapjes in een veranderde wereld zijn beter dan geen stapjes. 

Mensen die zich bezighouden met grote zaken vergeten snel dat kleine stapjes belangrijk zijn. Het maakt niet uit hoe klein je project is, dingen maken is belangrijk en goed.

6. Het digitale internet is goed, maar fysieke dingen zijn ook goed.

Gauntlett benadrukt hier de continuiteit tussen oude creatieve praktijken en de overeenkomsten tussen wat mensen online en offline doen. De maker movement haalt hij aan als voorbeeld van mensen graag fysiek zaken maken, maar elkaar veelal online vinden.

Een deel van Gauntletts argument komt overeen met mijn recente lezing over smurfensnot.