underground | diep onderzoek

De illegale rave is terug

Linda Duits — Fri, 11 Feb 2011 11:00:17 +0000

Het moderne uitgaan begon in 1988 toen uit de acid house-beweging de ravesubcultuur ontstond. In Engeland verbroederden hardcore voetbalfans in clubs en op illegale buitenfeesten, met opzwepende dansmuziek en XTC als onontkoombare bindingsmiddelen (herbeleef het allemaal met deze geweldige bibliotheek met oude flyers of deze docu over The Summer of Rave). Uiteindelijk won de politie en werden illegale feesten in de Europese hoofdsteden teruggedrongen. Inmiddels worden er weer raves georganiseerd. Jongeren zijn de hoge entree- en drankprijzen en het oncreatieve commerciële aanbod van gevestigde clubs zat. Ze zoeken naar nieuwe vormen van underground en cool. Deze week haalde een er van het landelijk nieuws: dj-collectief Infaders had een rave gepland in een metrostel om te protesteren tegen de bezuinigingen in het openbaar vervoer, onder de titel ‘Raven met de Infaders voor de Gein’. Ruim 2600 mensen meldden zich aan voor dit event op facebook. Het GVB raakte in paniek en Infaders was het met het hen eens dat de situatie wel eens onveilig zou kunnen worden en gelastte het feestje af. Sociale media zijn bij uitstek geschikt voor het doorgeven van raves. Het zal dan ook nog lang onrustig blijven in en om Amsterdam.

De invloed van internet op lokale muziekscenes

Linda Duits — Thu, 20 Jan 2011 11:00:26 +0000

In de jaren ’80 en ’90 kwamen in de Verenigde Staten kleine, onafhankelijke platenlabels en distributiekanalen op waar beginnende muzikanten konden groeien. Deze indie scenes opereerden los van de grote muziekcentra Los Angeles en New York, en vormden een kweekvijver voor talent waar de mainstream eindeloos in kon vissen. Met de opkomst van het internet is de aard van deze scenes veranderd. Holly Kruse deed hier onderzoek (toegang vereist) naar. Verschillende lokale gemeenschappen staan door het internet makkelijker met elkaar in contact. Muziek delen via het internet is immers allang heel groot geworden. Toch moet de invloed van de gevestigde industrie niet worden onderschat. Er zijn nog steeds gecentraliseerde poortwachters die de distributie controleren, zoals iTunes en Amazon. Net als bij algemene internetcontacten, lopen er twee stromen: mensen die elkaar offline al kennen zoeken elkaar online. Mensen die elkaar online kennen, willen elkaar ook graag offline ontmoeten. Voor de lokale muziekindustrie is dit gunstig, omdat de fysieke ruimtes van muziek bijzonder veel barrières kennen: de herrie van een club, het donker van een disco en het ongemak vreemden aan te spreken.

Jagen op übervintage retrohip

Linda Duits — Fri, 31 Dec 2010 11:00:12 +0000

Hipsters zijn de laatste aanwinst in het rijtje Nederlandse jeugdculturen. De hipster is een reactie op onze postmoderne tijd, waarin alles al een keer gedaan lijkt te zijn. Hipsters laten zich daarom niet graag definiëren. Ze kenmerken zich door een androgyne look, een nadruk op intellectuele ontwikkeling en een anticonsumptie houding die alsnog geuit wordt door bepaalde goederen te kopen (zie dit filmpje voor een grappige Inleiding Hipster). Hipsters jagen voortdurend op authentieke underground popcultuur, in de vorm van boeken maar uiteraard vooral in de vorm van muziek. Deze onmogelijke jacht leidt soms tot vergezochte creaties. Een voorbeeld daarvan is hypnagogische pop: muziek waarin jaren ‘80s hits worden vermaakt tot dromerige psychedelische monotonie. Voorbeelden: James Ferrero (die over zichzelf zegt “I am the Flinstones”), Monopoly Child Star Searchers en Pocahaunted (met ultieme hipster video).

Porno en emancipatie

Linda Duits — Mon, 27 Dec 2010 11:00:37 +0000

Nog maar twee weekjes slapen en het is weer zover. Op 8 januari worden de jaarlijkse AVN Awards, de Oscars van de porno-industrie, uitgereikt. Een van de genomineerden is Greg DeLong, die branded sex toys maakt onder de hip gespelde naam NJoy. DeLong ziet zichzelf als een sociaal-progressieve zakenman, een trendsetter die de industrie wil veranderen. Als een van de weinigen in deze bizz houdt hij zich bezig met merkherkenning. Hij onderscheidt zich met ‘omniseksuele’ speeltjes die zowel door mannen als vrouwen te gebruiken zijn. Daarmee stelt hij zich naar eigen zeggen buiten “McPorn”: de homogeniteit en standaardformule van de pornowereld. De vriendelijkheid van het bedrijf en de positieve, emancipatie-geladen boodschap zorgen ervoor dat NJoy de mainstream weet te bereiken. Daarmee is het bedrijf een interessant onderdeel van wat wel pornoficatie wordt: het steeds meer gemeengoed worden van porno.