Queer [wiki] is een term die met name onder jonge homoseksuelen en lesbiennes populair is, maar die veel meer omvat dan homoseksualiteit. Queer gooit gendercategorieën omver: als je je als heterovrouw niet identificeert met traditionele vrouwelijkheid of als je als heteroman graag je nagels lakt, ben je ook queer. In de meeste series en films is heteroseksualiteit de onbesproken norm. Er zijn ook wel fictievormen over homoseksualiteit, maar voor queer-cultuur is zowel internationaal als nationaal nauwelijks aandacht. Daarom heeft een groepe jonge Amsterdammers het initiatief genomen om een serie hierover te maken, die Queer Amsterdam zal gaan heten.

Queer Amsterdam bestaat nu nog alleen uit deze trailer, maar wil uitgroeien tot een tiendelige serie. Om de serie te kunnen verkopen, moet er eerst een pilot zijn. Om daarvoor geld op te halen organiseerden de makers afgelopen donderdag een feest om te crowdfunden. Er waren DJs, zoete tractaties, een burlesque live performance, een Rad van Fortuin en een loterij met sexy ‘jock-pot’. Het publiek was zo divers als waar queer voor staat.

Queer Amsterdam wil niet alleen de diversiteit in Amsterdam in beeld brengen, het hoopt ook een bijdrage te kunnen leveren aan een nieuwe wereld zonder tegenstellingen, zonder gender en zonder één enkele seksualiteit. Bijdragen aan het streefbedrag van €10.000 kan nog steeds via CineCrowd.

Eergisteren is in de hoofdstad het jaarlijkse Amsterdam Dance Event begonnen. Met meer dan 130.000 bezoekers is dit event uitgegroeid tot het grootste club- festival van de hele wereld. Vrijwel alle clubs in de stad doen er dan ook aan mee, waarbij sommige zelfs doorlopend geopend zijn en after- en after-afterparties organiseren.

Helaas heeft deze tentoongestelde levendigheid op dit evenement weinig met de Amsterdamse werkelijkheid te maken. Anders dan de medewerking van de gemeente aan dit evenement suggereert, doet het stadsbestuur namelijk weinig tot niks om het uitgaansleven in de stad te stimuleren. Zo worden de openingstijden van cafés, bars en restaurants anders dan eerst werd beweerd niet verruimd, met als reden dat er te weinig politie beschikbaar zou zijn. Volgens de burgemeester heeft het ‘afwegen van belangen’ er ook toe geleid dat er nog steeds geen (tijdelijke!) locaties zijn gevonden voor de geplande 24 uurshoreca. Deze ‘afweging van belangen’ lijkt dan in de laatste tijd ook steeds meer nadelig voor het uitgaanspubliek uit te pakken, zoals de nieuw ingevoerde verkorting van de openingstijden voor snackbars laat zien. Agressie en geweld van het uitgaanspubliek worden hier als redenen aangevoerd, terwijl het aantal geweldsincidenten in de uitgaansgebieden in vergelijking met het afgelopen jaar niet gestegen is. Sowieso wordt het uitgaansleven vaak in een adem genoemd met uitgaansgeweld. Zo ook in het nieuwe trendrapport van het stadsdeel Centrum, waarbij het in de presentatie van het rapport onder het kopje ‘Horeca’ vooral gaat om veiligheidsindexen en uitgaansgeweld. Het plezier van het uitgaanspubliek, de aantrekkingskracht van een levendig uitgaansleven op andere creatieve bedrijvigheid en de economische opbrengsten hierdoor voor de stad raken zo onderbelicht.

Gezien deze ontwikkelingen dient zich dan ook de vraag aan of Amsterdam de juiste stad is om dit soort evenementen te blijven organiseren. Dat een stad namelijk ook op een andere manier om kan gaan met het clubleven, blijkt uit de Berlijnse aanpak. Clubeigenaren en stadsbestuur willen daar gezamenlijk een ‘Musik-Board’ oprichten, waarin naar manieren gezocht moet worden om het ‘clubsterven’ (vooral veroorzaakt door klagende omwonenden) tegen te gaan en het uitgaansleven te blijven stimuleren.

CC Foto: Sebastiaan ter Burg