Nextdoor is een gratis, besloten netwerk voor buren. Handig voor als je een babysitter zoekt, staat op de site. Voor een betere, veilige buurt, stelt Nextdoor. Als ik mijn adres opgeef, zie ik dat er binnenkort een buurtfeest is. Ik zie ook een melding van een auto-inbraak in mijn straat, waarvoor getuigen gezocht worden. Naast Nextdoor zijn er andere apps, zoals Citizen en Neighbors, die buurtbewoners in staat stellen met elkaar in contact te komen. Veiligheid is slechts één van de geadverteerde opbrengsten is, maar wel de reden waarvoor ze voornamelijk gebruikt worden, stelt Rani Molla op Vox. Hoewel criminaliteit afneemt, socializen mensen er steeds meer over.

Vooroordelen
Neighbors hoort bij Amazons Ring, de ‘slimme’ bel waarmee je van afstand kunt zien wie er voor je deur staat. Op Neighbors delen gebruikers massaal video’s van verdachte mensen in hun portiek of voortuin, legt Molla uit. Die mensen zijn opvallend vaak van kleur.

“These apps foment fear around crime, which feeds into existing biases and racism and largely reinforces stereotypes around skin color, according to David Ewoldsen, professor of media and information at Michigan State University. ‘There’s very deep research saying if we hear about or read a crime story, we’re much more likely to identify a black person than a white person [as the perpetrator],’ Ewoldsen said, regardless of who actually committed the crime.”

De apps weerspiegelen vooroordelen die mensen hebben. Zo schrijft Molla dat Citizen vol staat met speculaties over het ras van de mensen die gezocht worden in 911-alerts. Etnisch profileren door de politie kan hierdoor versterkt worden. Ze interviewt Steven Renderos, een medewerker van het Center for Media Justice, die zegt:

“[I]n the digital age, as police departments shift towards ‘data-driven policing’ programs, the data generated from these interactions including 9-1-1 calls and arrests are parts of the historic crime data often used by predictive policing algorithms. So the biases baked in to the decisions around who is suspicious and who is arrested for a crime ends up informing future policing priorities and continuing the cycle of discrimination.”

De vooroordelen van mensen kunnen dus dienen als input voor de algoritmes die politiemensen zouden moeten helpen om ‘slimmer’ verdachten op te sporen.

Verantwoordelijkheid
Een van de mogelijke redenen die in het artikel genoemd worden voor de populariteit van deze netwerken is de teloorgang van lokaal nieuws. In Amerika, maar ook in Nederland, zijn veel lokale kranten en zenders gestopt. Zij deden verslag van lokale criminaliteit en die functie is nu overgenomen door sociale media. Lokale media waren ook vatbaar voor ‘fear-based coverage’, maar bij sociale media zijn er geen poortwachters die daar een rem op zetten. Die verantwoordelijkheid ligt nu bij de makers van dit soort apps, maar die nemen die verantwoordelijkheid niet.

Zo wordt niet geverifieerd of gerapporteerde misdrijven daadwerkelijk zijn gebeurd. Bovendien wil een bedrijf als Amazon vooral meer bellen met video verkopen. Het bedrijf heeft er dus baat bij als consumenten bang zijn.

UPDATE: Vandaag verschenen er ook twee blogposts van Barry Smit van Bits of Freedom over zulke apps:
Nextdoor is lek en stelt gebruiker niet centraal, politie moet dit niet promoten
Buurtapps: achterdocht als kern van het verdienmodel

Verdienmodellen in de gamewereld zijn de afgelopen jaren veranderd. Draaide het eerst om games die als één grote aankoop werden gedaan (à €60 per exemplaar), gaat het nu vaak om online werelden die gratis toegankelijk zijn, maar waar producenten nu met micro-transacties geld verdienen. Bijvoorbeeld door attributen te verkopen, zoals kleding/uiterlijk (skins) of wapens. Dat soort items zijn verhandelbaar in de ‘echte’ wereld, en kunnen dus ook gestolen worden.

Hiermee wordt strafrecht relevant voor de wereld van games. In deze aflevering verwonderen we ons daarover met Toni Pape, universitair docent Media & Cultuur aan de Universiteit van Amsterdam. Er is een interview met een gamer en een item over diefstal van game-items in de fysieke wereld – zie beneden.

Meer informatie hier. U kunt deze podcast ook beluisteren via iTunes of Stitcher of bekijken via YouTube. 

We doen vaak een beetje lacherig over de Nigeriaanse ‘prinsen’ die zo actief via e-mail zoeken naar iemand die ze met hun fortuin kunnen vertrouwen. Het is echter een lucratieve business, die moeilijk te bestrijden is en wiens winnaars zich gedragen als Amerikaanse gangsters – inclusief rapvideo’s met champagne, zo leert een artikel op Wired.

De truc is om onwetende westerlingen te scammen in het verzenden van geld. Eerder waren zulke mailtjes makkelijk te herkennen, bijvoorbeeld aan de spelfouten, maar phishing e-mails zijn de laatste jaren veel professioneler geworden. Als slachtoffers klikt op een link in de e-mail, wordt er malware op hun computer geïnstalleerd. De daders nemen hun tijd: ze verkennen de computers (accounts, wachtwoorden) soms wekenlang. Daarbij richten ze zich niet alleen op particulieren, maar ook op bedrijven. Ze kunnen e-mail doorsturen, legitieme facturen maken etc.

Een onderzoeker van Secureworks, die de scammers al jarenlang volgt, zegt tegen Wired:

“It’s malware and phishing combined with clever social engineering and account takeovers … They’re not very technically sophisticated, they can’t code, they don’t do a lot of automation, but their strengths are social engineering and creating agile scams. They spend months sifting through inboxes. They’re quiet and methodical.”

Hoewel de VS succesvol uitwisselingen heeft gedaan met Nigeria, is het moeilijk de scammers te bestrijden. Zij laten het ondertussen goed hangen. De scammers hebben de bijnaam Yahoo Boys omdat ze veel slachtoffers via Yahoo vinden. Die naam hebben ze omhelsd: zo spreekt zanger Olu Maintain zijn bewondering voor deze ‘levensstijl’ uit in het nummer ‘Yahooze’, met een clip waarin hij zich presenteert als een gangsta rapper.

Een andere veiligheidsdeskundige:

“These guys are more like a crew from the mafia back in the day … Once you’re in an organization and are initiated, then you have a new name that’s assigned to you. They’ve got their own music, their own language even. And there are pictures on social media where they’re flaunting what they’re doing. The whole idea is why invest hundreds of thousands of dollars to build your own malware when you can just convince someone to do something stupid?”

Media houden van criminaliteit. Vrijwel elke dag is er in de kranten en op tv aandacht voor vermeende criminelen, hun advocaten, aanklagers en de rechtszaken waarin zij verwikkeld zijn. De Mediadoctoren verwonderen zich in een nieuwe podcast over de relatie tussen media en rechtspraak.

Dat doen zij met Rob Leurs, gepromoveerd op de media-aandacht voor Marc Dutroux. Er is ook een interview met Persofficier van Justitie Gabriëlle Hoppenbrouwers. Daarnaast is er een item over de zaak rond OJ Simpson, nu weer in de aandacht vanwege American Crime Story.

Meer informatie hier. U kunt zich ook via iTunes op deze podcast abonneren. De opname (inclusief veel beeldmateriaal) is ook integraal terug te kijken.