Het nieuwe iPhone-spel Map The Dead heeft alles in zich op een grote hit te worden. Niet alleen speelt de game in op de populariteit van zombies, het combineert ook slim verschillende mogelijkheden van je smartfoon. De zombie-apocalyps heeft plaatsgevonden en de speler moet zich zien te redden. Hij begint in zijn eigen huis. De app krijgt van Foursquare gegevens door van locaties in de buurt. Daar kun je heen op zoek naar munitie en voorraad – al moet je daarvoor natuurlijk wel zombies verslaan.

De combinatie met Foursquare werkt erg goed. Je hebt het gevoel dat je echt naar een plek gaat. Zo verwachtte ik dat het extra makkelijk zou zijn om zombies in een coffeeshop te verslaan en had ik een bijzonder gevoel toen ik alle zombies in De Balie had vermoord op een avond dat daar een debat plaatsvond.

Je kunt alleen locaties doorzoeken in de buurt van de plek waar je fysiek bent. Ga je ergens anders heen ‘in het echt’, dan kun je ook bij locaties die daar in de buurt zijn. Je raakt dan wel verder af van je basis (voor de meeste mensen hun echte huis) wat betekent dat je extra voorraad moet meenemen als je van huis gaat en het spel verder wil blijven spelen.

In het spel kun je andere spelers op gebruikersnaam zoeken. Het voordeel hiervan is dat je in hun basis kunt, zodat je wapens en gezondheid kunt aanvullen als je onderweg bent. Het loont dus om vrienden te hebben die verspreid over de stad wonen.

Het spel is net uit voor de iPhone en bevat nog een aantal bugs, zoals spullen die zomaar verdwijnen uit je base. De augmented reality maakt het spel desalniettemin echt de moeite waard. En wie weet helpen de vaardigheden die je in het spel opdoet je als de echte zombie-apocalyps plaatsvindt.

Bij geweldsincidenten wordt er steevast met een beschuldigende vinger naar de media verwezen, of het nu gaat om de dood van een grensrechter in Nederland of om een slachtpartij op een middelbare school in de VS. Hoewel er geen wetenschappelijke bewijs is voor dergelijke effecten, zijn mensen van mening dat de gewelddadig inhoud van muziek, games of televisie mensen aan zou zetten tot gewelddadig gedrag. Daarbij bestaat bovendien het idee dat het steeds erger wordt, dat geweld steeds meer toeneemt, dat onze normen en waarden niet meer opgaan; kortom, dat onze beschaving tot een einde komt. Dit is apocalyptisch denken. Geweld en het idee van het einde der tijden komen samen in de zombieserie The Walking Dead.

Afgelopen weekend verscheen in de Volkskrant een bijdrage van Linda Duits over deze serie. Ze beargumenteert dat deze serie kijkers aanzet om na te denken over de rol van geweld. Zombies leveren zo een lesje beschaving. Het stuk is hier online te lezen.

Gisteren werd in de VS de finale van het tweede seizoen van de Amerikaanse zombieserie The Walking Dead uitgezonden. Net als allerlei andere films, comics en games gebruikt deze serie zombies voor filosofische, sociologische en psychologische beschouwingen op onze samenleving. De zombiemetafoor wordt ook in de maatschappij veelvuldig gebruikt – de economie, onderwijs en zelfs illegale vluchtelingen worden met zombies vergeleken. De ‘echtheid’ van zombies blijkt bijvoorbeeld ook uit de waarschuwing van de Centers for Disease Control and Prevention (CDC, het Amerikaanse RIVM) voor de zombie apocalyps.

Zombies vinden hun herkomst in Amerikaanse angst voor Haïtiaanse voodoo en zombies zijn steeds gebruikt om alle angsten op te projecteren, zoals angst voor een atoomoorlog, biochemische wapens of consumentarisme. Steeds gaat het daarbij om angst om de controle over ons leven te verliezen. Zombies symboliseren het einde van de wereld en dat wordt in onze tijd vaak gekoppeld aan de invloed van de media.

In zijn nieuwste boek Media Life stelt ook mediahoogleraar Mark Deuze dat onze gemedieerde maatschappij lijkt op de wereld na de zombie apocalyps. Dit argument van geestdodende media is verre van nieuw (zie bijvoorbeeld de klassieker Amusing Ourselves To Death), maar Deuze’s uitleg is wel verfrissend. Zombie zijn is niet erg. Hij vergelijkt de demonstranten in Egypte met zombies: het zijn geen individuen en ook geen volledig collectief, maar ze werken wel samen voor het grotere goed. Deuze zegt “[b]y being a zombie, we can move past what is holding us back.”

Een uitgebreide versie van dit stuk verscheen op DeJaap.