Hoewel beeld centraal staat bij mediastudies zijn er maar weinig onderzoekers die beeld gebruiken in hun onderzoeksverslagen. Collega Jaap Kooijman is daar een uitzondering op: hij maakt regelmatig video-essays. In het filmjournal 16:9 verscheen deze week een analyse van zijn hand van The Queen’s Gambit. 

De serie speelt zich af in de jaren 50 en 60. We volgen het fictionele schaakwonderkind Beth Harmon. Kooijman analyseert een montagesequentie waarin zij meedanst met Shocking Blue’s ‘Venus’ dat speelt op de televisie. Deze kijkpraktijk, betoogt Kooijman, bestond toen nog niet. Hij behoort aan de jaren 80, toen Bananarama met een cover van dat nummer te zien was op MTV. Daarmee is de montage dubbele nostalgie.

Het essay laat mooi zien wat voor toegevoegde waarde beeld heeft boven tekst: als deze analyse uitgeschreven was in woorden, was van de lezer veel meer gevraagd terwijl Kooijmans argument nu in 169 seconden duidelijk is.

Tabaksreclame is in Nederland in zijn geheel verboden en alcoholverkopers hebben afgesproken zich niet te richten op jongeren. Dat betekent natuurlijk niet dat er niet toch reclame gemaakt wordt die jongeren bereikt: denk maar aan de Heineken Music Hall (tegenwoordig AFAS Live). Opvoeders en instanties maken zich soms zorgen over de promotie van alcohol en tabak die uitgaat van popartiesten. In hoeverre zijn alcohol en tabak eigenlijk zichtbaar in YouTube-video’s? Britse onderzoekers deden een inhoudsanalyse [open access] van clips en informeerden met een vragenlijst of deze video’s ook daadwerkelijk bekeken werden door de jonge doelgroep.

Methode
De onderzoekers bekeken de 110 videoclips die beschikbaar waren via YouTube uit de Official Singles Chart UK Top 40 in de periode van 3 november 2013 tot 19 januari 2014. De clips werden gecodeerd op een groot aantal variabelen zoals daadwerkelijke inname, geïmpliceerd gebruik (dronken gedrag, rokerigheid in de lucht), parafernalia zoals glazen of asbakken, en merknamen in beeld. Er werd ook op e-sigaretten gelet. De analyse-eenheid was een stukje video van 10 seconden, dat een interval wordt genoemd. Vervolgens werd aan 2068 jongeren van 11–18 jaar gevraagd of ze de 32 populairste clips hadden gezien.

Resultaten
De inhoudsanalyse levert volle tabellen en veel percentages op: 376 intervallen bevatten enig alcoholoptreden, dat is 14 procent van alle intervallen en 45 procent van alle video’s. Tabak komt voor in 83 intervallen, wat weer 3 procent is van alle intervallen en 22 procent van de video’s. E-sigaretten waren ook in beeld: in slechts twee video’s, maar wel 21 intervallen lang. Tabak en alcohol gaan vaak samen, 83 procent als je begint met tabak en 41 procent als je begint met alcohol. Dit wordt allemaal uitgesplitst naar muziekgenre, waar pop de grootste boosdoener blijkt.

De respondenten hadden gemiddeld 7,1 video’s uit het lijstje gezien. 19 procent had geen enkele video uit de Top 40 bekeken. Meisjes kijken (en herkijken) meer dan jongens. Het meest bekeken in deze periode was ‘Blurred Lines’ van Thicke. De onderzoekers geven geen codering per video.

Implicaties
Het is heel onduidelijk wat deze cijfers nu precies betekenen. Het gaat soms om vage verwijzingen naar drank in de tekst, soms om de aanwezigheid van rook of een bar. Natuurlijk zijn er nummers die alcohol- of tabaksgebruik aanmoedigen, maar het gaat ook om liedjes waar er ‘gewoon’ sprake is van een clubsetting zonder dat de personages drinken of roken. Het gebruik van intervallen krikt de percentages flink op en versterkt de alarmerende toon van het artikel. De onderzoekers weten best dat ze niks kunnen zeggen over de effecten van deze clips, maar schrijven toch:

“Although we were unable to measure any effect of exposure on use of tobacco or alcohol in our study, there is strong evidence that exposure to such imagery in other media increases tobacco and alcohol use. Given the high levels of exposure to YouTube content, it is therefore highly likely that exposure to this imagery has an important effect on smoking and alcohol consumption among young people” (z.p.).

Ze adviseren daarom leeftijdsclassificaties voor muziekvideo’s en gekuiste versies van de video’s. Om sommige video’s op YouTube te mogen zien moet je immers 18 jaar of ouder zijn (dit wordt gecontroleerd door in te loggen met een e-mailadres). Daarnaast stellen ze onderwijs in mediawijsheid voor, zodat jongeren zich zouden leren wapenen tegen zulke content.

— 

Uit het onderzoek komen we eigenlijk weinig te weten: ik vond zelf dat het wel meeviel met de vertoning van alcohol en drank, maar dat ligt aan je perspectief. Daarnaast vond ik de percentages kijkers opvallend laag: blijkbaar is het kijken van clips op YouTube niet heel populair. De claim dat blootstelling aan zulke video’s leidt tot bepaalde gedragingen is niet hard te maken, ook niet met ander onderzoek. Of iemand gaat roken hangt immers van veel meer zaken af dan blootstelling aan videoclips (denk aan of ouders en vrienden roken). Daarbij speelt het wellicht een grotere rol dat iemand als Jay-Z woordvoerder is voor een cognacmerk en dat artiesten als Pitbull aandeelhouder en ambassadeur is voor een vodkamerk.

Wat we wél weten is dat de jeugd van tegenwoordig – gelukkig – steeds minder drinkt en rookt. Ook daar zijn verschillende verklaringen voor, waarbij het al dan niet kijken naar zulke clips geen enkele rol van belang speelt.

Met een uitleganimatie (ook wel bedrijfsanimatie) is het mogelijk om in korte tijd veel informatie over te brengen in beeld en geluid. Met zo`n korte uitlegvideo kan je een complex product, zoals een ICT-oplossing of verzekering, direct uitleggen aan een (toekomstige) klant. Maar waar en hoe pas je een bedrijfsanimatie nou eigenlijk toe? En wie lopen er voorop?

Vorige week presenteerde Wehkamp haar plannen voor een volledig nieuw YouTube-kanaal. “Consumenten kijken gewoon liever naar een video dan dat ze een reeks afbeeldingen met tekst tot zich nemen. Dat blijkt eigenlijk ook wel aan de enorme hoeveelheid uren die wij allemaal nog voor de TV doorbrengen” aldus de woordvoerder.

Audiovisueel ingesteld
Drie jaar geleden was dat nog ondenkbaar, maar tegenwoordig begint bij steeds meer bedrijven door te dringen dat video (en dus ook uitleganimaties) eerder een vereiste zijn dan een bonus. En dat is helemaal niet zo gek. Het geschreven woord is nog maar een klein kind binnen de audiovisuele familie. Vroeger (en dan praten we over de oertijd) communiceerden we veel meer met gebaren en geluiden. Radio en televisie zijn niet weg te denken uit ons dagelijks leven, maar met de komst van het internet is lange tijd geen gehoor gegeven aan de vraag naar video. Dit had voornamelijk technische oorzaken; het internet was niet snel genoeg en productie was te duur. Dat is gelukkig verleden tijd.

Klantenservice
De enorme hoeveelheid mailtjes die een klantenservice tegenwoordig ontvangt is bijna niet meer te overzien. Laatst antwoordde Ditzo mij met “Binnen 14 dagen krijg je van ons antwoord. Lukt het ons niet om je binnen deze tijd te antwoorden? Dan laten wij je weten hoeveel extra tijd wij nodig denken te hebben”. Iets wat uiteraard niet meer hoort bij de snelle digitale wereld. Bedrijven als Verzekeruzelf.nl en Coolblue spelen hier juist op in door te zorgen voor een grote hoeveelheid informatieve video’s. Daarmee nemen ze een groot deel van de onduidelijkheid weg voordat er een klantenservicemedewerker bij aan de pas komt. Bol.com stuurt zelfs een persoonlijke video naar haar jarige klanten om zo loyaliteit te vergroten en Tom Coronell behaald enorme omzetstijgingen met zijn online discountstores door elk product in een video uit te leggen. Kortom, de consument is klaar voor online video.

Script
Niet elke video is even succesvol, ondanks een gelikte uitvoering. Tijdens de productie van een bedrijfsanimatie moet je compromisloze keuzes maken in je script en shots, iets wat voor velen nog best lastig is. Daarnaast is de juiste inzet van een video net zo belangrijk als de productie. Net als bij een website is het van groot belang dat je als organisatie nadenkt over de vindbaarheid van je video en de doelgroep waarvoor je `m maakt.

Coolermedia helpt je graag met het maken en verspreiden van de perfecte bedrijfsanimatie. Kijk hier voor voorbeelden of download hier onze whitepaper over uitleganimaties.

De videoclip van ‘Happy’, het nieuwe nummer van Pharrell Williams duurt 24 uur. Ja echt, 24 uur. Op een speciale interactieve site dansen 24 uur lang mensen (waaronder uiteraard Pharrell zelf) door Los Angeles. Je kunt vooruit spoelen naar een bepaald moment – zonsopgang, zonsondergang, middernacht en het middaguur staan aangegeven maar je kunt alles kiezen. Je kunt ook een speciaal tijdstip delen met iemand via Facebook of Twitter. Op de klok staan p’s aangegeven: momenten waarop je Pharrell ziet.

‘Happy’ is een ultiem feel-good liedje (afkomstig van de soundtrack van Despicable Me II) en is bijzonder geschikt om op repeat te zetten. Nu doen: link, of wees ongelukkig door eigen keuze.

Timelapsevideos zijn bepaald geen nieuw fenomeen, maar lijken in de laatste tijd steeds talrijker te worden. Zo hebben Youtube en Vimeo al een enorme hoeveelheid van deze clips op hun site staan. De redenen hiervoor zijn divers, maar liggen zeker niet aan de vaak veronderstelde korte aandachtspanne van de jonge kijker. Het is eerder zo dat technologische ontwikkelingen ervoor gezorgd hebben dat de benodigde technologie voor dit soort filmpjes steeds goedkoper en toegankelijker is geworden. Ook de amateur heeft nu de mogelijkheid om min of meer creatieve timelapsevideos te produceren en aan de hand hiervan verhalen te vertellen of ervaringen te delen. Hier nu een poging om de overdaad aan de uiteenlopende timelapsevideo’s te categoriseren.

Ten eerste zijn er de video’s van landschappen en/of steden die vaak over een tijdspanne van een dag of zelfs een jaar zijn opgenomen. Een goed voorbeeld hiervan is deze opname van de zomerzon in Noorwegen ,

of dit meer artistieke clipje over de mooie landschap in het zuiden van Spanje:

http://vimeo.com/2910853?utm_source=rss&utm_medium=rss

Ten tweede zijn er de versnelde video’s van personen die een lange reis hebben gemaakt en deze reis hebben gefilmd. Zo heeft de maker van deze clip zijn reis per auto dwars door Amerika gefilmd:

Of deze clip over een reis door Europa:

http://vimeo.com/16134491?utm_source=rss&utm_medium=rss

Ten derde zijn er de films over het ouder worden, gemaakt door mensen die een aantal jaren achter elkaar foto’s van hun gezichten hebben gemaakt en deze tot een film hebben gemonteerd. Het resultaat is eigenlijk een soort duimboekje. Een bekend voorbeeld hiervan is het video van Christopher Rehage en zijn reis van een jaar per voet door China:

In deze categorie valt ook dit filmpje van ene Lotte. Haar vader heeft twaalf jaar lang elke week een video opgenomen en dit materiaal vervolgens tot een film gemonteerd:

http://www.youtube.com/watch?v=RtyqS68ViWk&feature=related&utm_source=rss&utm_medium=rss

Ten vierde zijn er versnelde filmpjes die gebruik maken van de tilt-shif lens (of de nabewerking met de bijhorende software) [wiki] en zo een nogal vervreemde werking hebben.  Mijn favoriete films zijn deze opname van het Burning Man Festival in de woestijn van Nevada:

http://www.youtube.com/watch?v=esWTjNk_NQQ&utm_source=rss&utm_medium=rss

en deze impressie van Berlijn:

Tenslotte is er nog de ‘nerd’-categorie met versnelde filmpjes over bepaalde plaatsten en gebeurtenissen, die alleen echte liefhebbers kunnen waarderen. Zo bijvoorbeeld deze film over een rangeerterrein:

En deze film over globale vliegbewegingen:

Waarom zetten ouders hun kinderen op YouTube? Waarom willen ze zo graag dat hun filmpje zoveel kijkers heeft? Willen ze populair worden via hun kinderen? En wat als het filmpje opgemerkt wordt door een TV zender? Dit is geen fictie maar pure realiteit. Het ‘mooiste’ voorbeeld dat we hier kunnen geven is het youtubefilmpje van de meisjes Sophia Grace and Rosie. Deze twee nichtjes uit Groot-Brittannië rapten een lied van Nicki Minaj met prinsessenkledij aan. De talk show ‘Ellen degeneres show’ merkte deze video op en liet de kinderen overkomen naar Amerika. Met hun schattig Brits accent en hun obsessie voor popsterren veroveren ze in mum van tijd Amerika. Maar ‘The Ellen show’ gaat echter verder en maakt ze deel van het programma. Ze laten de kinderen op uitstap gaan naar een speelgoedwinkel waar ze alles mogen kopen wat ze willen, ze laten de meisjes naar Disneyland gaan, waar ze door iedereen gefotografeerd worden. En als dat nog niet genoeg is, laten ze de meisjes interviews afnemen van bekende sterren op de AMA awards.

Kortom, ze worden door al hun voorbeelden geprezen. De kinderen genieten ten volle van de aandacht, maar dat de ouders achteloos meegaan in deze euforie is echter wat vreemd. Wat bezielt de ouders om hun kinderen zo op TV te laten komen? Hoe gaat het kind om met de plotse roem en wat vertel je je kind als de hype over is? Hoe gaat het kind er mee om als ze een puber is en de beelden nog steeds op internet te zien zijn? De kinderen denken nu dat ze geliefd zijn door iedereen terwijl er meer met hun gelachen wordt. De Ellenshow won al meer dan 37 Daytime Emmy Awards en ze behoort tot de 100 meest machtigste vrouwen ter wereld. Mag je hier zomaar mee doorgaan of moeten deze kinderen beschermd worden tegen zichzelf?

Dit is een gastblog van de Vlaamse studenten Florence, Bo, Jolien, Nele en Charlotte. Het stuk verscheen eerder op het blog POPperassen, een blog over jongerencultuur gemaakt door bachelorstudenten van de Arteveldehogeschool in Gent. 

Vanwege ziekte vandaag geen blogpost, maar een aantal mooie viral videos die wij de afgelopen tijd tegen zijn gekomen. Veel kijkplezier!

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=316AzLYfAzw#!&utm_source=rss&utm_medium=rss

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=SKRgktzRvZ0&utm_source=rss&utm_medium=rss

De discussie over de seksualisering van de samenleving is in Nederland weer gaan liggen. Na een mediahype over seks in videoclips en de vermeende slechte invloed ervan op de seksualiteit van de jeugd is het stil geworden. Ongetwijfeld zal het debat de komende jaren weer oplaaien, met de komst van een nieuw genre, nieuwe technologie of een nieuwe manier van dansen. Stomende videoclips en de ophef erover zijn immers van alle tijden. Voor- en tegenstanders kunnen dan gebruik maken van dit overzicht van Rolling Stone van clips die NSFW (not suitable for work, dat wil zeggen: beter om niet te kijken tijdens het werk) zijn. Al voor de komst van de clip maakten ouders en opvoeders zich zorgen over popmuziek en seks, en er zijn vele voorbeelden van seksueel suggestieve liedjes – net als gewoon keihard expliciete liedjes – zoals dit lijstje met 69 stomende songs. Een groot deel van de zorgen gaat over de manier van dansen. Lang voordat schaars geklede vrouwen rond 50 Cent hupsten, spraken mensen al schande over draaiende heupen en schuddende borsten: de 5 meest sexy dansen ter wereld.

Verklaringen voor het succes van bepaalde populaire video’s, zoals bijvoorbeeld die van Rebecca Black, Charly Sheen of de Nyan Cat zijn moeilijk te vinden. Soms bieden experts plausibele duidingen, zoals dat het inspelen op de emoties van de kijker belangrijk is. Er zijn echter miljoenen video’s die inspelen op emoties en die niet massaal bekeken worden. In een onderzoek van Kevin Wallsten uit 2010  [PDF] wordt bijvoorbeeld beweert dat bloggers een belangrijke rol innemen in het promoten van potentiële virale video’s. Een andere manier om te achterhalen waarom bepaalde video’s populairder zijn dan andere is om de reacties van mensen op deze video’s in kaart te brengen. In de geweldige reeks ‘Kids react..’ van de gebroeders Fine worden elke week kinderen en jongeren over recente fenomenen en virale video’s ondervraagt.  Omdat deze groep toch vaak veel vrijer over dit soort dingen praten zijn de meeste afleveringen niet alleen informatief maar ook erg grappig. Zie hier beneneden een aantal voorbeelden.