Regelmatig trekken mensen aan de bel tegen filterbubbels. De term verwijst naar een vorm van isolatie dankzij algoritmes die nieuws voor je selecteren. Een voorbeeld is Facebook: op basis van wat jij en je vrienden leuk vinden, krijg je bepaalde informatie voorgeschoteld. Als jij en je vrienden heel links zijn, is het idee dan dat

Televisie- en radiostudio’s zijn gevestigd in Hilversum en de mediamakers zelf wonen bijna allemaal aan de grachtengordel. De mediaproducties richten zich op een nationaal publiek. Maar hoe zit het daarbuiten? Hoe ziet populaire cultuur in de regio eruit en wat is het belang van lokale cultuur? De mediadoctoren maakten er een podcast over. Ze bevragen het onderwerp

Al geruime tijd verbaas ik mij over termen zoals de ‘seksualisering’ en ‘pornoficatie’ van de samenleving, vooral omdat ik op TV en muziekzenders hier maar weinig terug van kan vinden. Dat is wel wat anders in Roemenië. Van een dame in stringbikini kijk ik inmiddels niet meer op in videoclips daar. Het is eerder een

In de jaren ’70 en ’80 formuleerden radicaalfeministen kritiek op pornografie. Zij hebben daarmee de toon gezet voor het debat dat sinds internetporno weer hevig opgelaaid is. Susan Brownmiller beweerde bijvoorbeeld in 1975 dat seksueel expliciet materiaal een vertekend beeld van seksualiteit geeft, waarin vrouwen worden afgebeeld als “anonymous,panting playthings, adult toys, dehumanized objectsto be

Twee opmerkelijke uitspraken in korte tijd achter elkaar van de rechtbank over deelnemers van realitytelevisie. Een deelnemer aan Idols (geproduceerd door FremantleMedia) en een deelnemer aan Mijn Leven in Pijn (van Blue Circle) klaagden de makers aan omdat zij niet wilden dat hun deelname uitgezonden werd. In beide gevallen werden zij in het ongelijk gesteld. De rechter

Voor jongeren was het lange tijd not done om gebruik te maken van online datingsites. Elkaar online ontmoeten heeft iets sneus (zie deze column die daarover schreef voor Folia). Tinder heeft dat grotendeels doorbroken. Cijfers van Pew Internet onder Amerikanen onderschrijven dit. Sinds 2013 is het aantal jongeren (18-24 jaar) dat wel eens online een

Waarschijnlijk heb je het zelf ook wel opgemerkt: op Facebook vind je steeds minder persoonlijke berichten van je vrienden. Vroeger vond je er foto’s van gezellige etentjes, aankondigingen van weekendjes weg en berichtjes over hoe blij iemand was. Nu bestaat je Facebook newsfeed uit grappige kattenfilmpjes, ‘nieuws’ over Donald Trump en aankondigingen van conferenties (okay, dat

Lijden en sterven zijn niet de meest gemakkelijke onderwerpen, maar toch zijn ze niet weg te denken uit de media. In programma’s als Over Mijn Lijk gaat het zelfs over de terminale ziektes van  jonge mensen. Hoe vertel je een verhaal over sterven? Waarom is het belangrijk dat we dit zien op tv? En, worden we

Welke beroepen vinden mensen het meest en het minst akelig? Een nieuw onderzoek [abstract] zocht het uit en de lijst verbaast niet echt. Clowns worden namelijk het meest als creepy ervaren, gevolgd door taxidermists (iemand die dieren opzet), eigenaars van sekswinkels en begrafenisondernemers. Minst creepy is meteoroloog. Maar welke kenmerken doen iemand creepy lijken? Een lijstje:

Diep Onderzoek voerde samen met Alexander Pleijter een verkennende inventarisatie uit van wetenschapsjournalistiek in Nederland. Het doel was om een inzichtelijk beeld te geven in (1) wat welke media doen aan wetenschapsjournalistiek en (2) welke functies daarmee vervuld worden. Hierbij is een brede definitie gehanteerd: alle aandacht die media besteden aan resultaten van wetenschappelijk onderzoek, als

Toerisme geïnspireerd op media-uitingen is geen nieuw fenomeen. Al in de negentiende eeuw bezochten ‘fans’ de geboortehuizen van hun favoriete schrijvers. Ook fictieve personages kunnen bezocht worden. Zo had aan het begin van de twintigste eeuw het vermeende woonhuis van Sherlock Holmes een grote aantrekkingskracht op fans. In New York is de Sex & the City-tour

Iedereen klaagt erover: de grote hoeveelheid gekkies en trollen op sociale media, die je ongevraagd en ongewild komen lastigvallen of uitschelden. Het is een groot probleem waarmee vooral Twitter kampt. Ik ga zelf gul om met de block-functie: iedereen die ik onprettig vind gaat achter een block. Twitteraars maken daar zelf keuzes in: wat ik irritant vind, vindt