Toen de oprichter van Amazon Jeff Bezos de Washington Post kocht, hield iedereen zijn adem in. Zo’n tech-jochie bij een krant kan nooit goed gaan. Inmiddels zijn we bijna twee jaar verder en gaat het goed met de Post. In een artikel in The Economist lezen we dat er meer dan honderd mensen zijn aangenomen.

Met alle paniek over robots die het van mensen over gaan nemen, is het reuze slim om een robot te bouwen die echt door mensen bediend wordt. De Nobot (vat je ’em: no-bot) adverteert met “als een mens in een robotpak”. De Nobot ziet er uiterst vriendelijk uit: een kruising tussen Wall-E en R2D2. De Nobot

Realitytelevisie is een illusie. Louis Theroux heeft een groot team achter zich, de werkelijke ruzies met Gordon Ramsay worden niet uitgezonden. Die illusie doet geen afbreuk aan de werkelijkheid die gefilmd wordt. In een van de eerste afleveringen van realityserie MTV Cribs in 2001 stond rapper Redman centraal. Zijn huis was klein en overal lag zooi. Was het in

Stel, je bent 13 en je bent verliefd op Justin Bieber. Je droomt ervan om met hem te trouwen en je wilt weten of dat ook gaat lukken. Dan vraag je het gewoon aan een Mexicaanse demoon genaamd Charlie. Media schreven de afgelopen dagen over de Charlie Charlie Challenge, een vorm van geesten oproepen. Je kunt

In Star Wars hebben robots agency. C3PO en R2D2 doen wel wat hen wordt opgedragen, maar ze hebben ook een eigen wil. Ze zijn geantropomorfiseerd: we kennen ze menselijke kwaliteiten toe. In het universum van Star Wars is dat heel normaal. Klonen en droids opereren er autonoom. In de Terminator-franchise worden we gewaarschuwd voor technologie die zelfbewust wordt.

We leven in de derde Gouden Eeuw van televisie: series van nu zijn van ongekend hoge kwaliteit. Ze vertellen iets over de tijd waarin we leven en hoe we ons daartoe verhouden (zie dit stuk over dystopie en nostalgie in series). Televisieseries kunnen zich nu meten met films en kunnen meer dan ooit beschouwd worden

Er zou een spel de ronde doen op sociale media waarbij kinderen uitgedaagd worden om 72 uren te verdwijnen van de aardbodem voor hun dierbaren. Je hebt het bericht misschien ook al gezien, maar klopt daar iets van? De BBC onderzocht het fenomeen en vond veel waarschuwingen en nieuwsberichten wereldwijd over deze zogenaamde trend, maar…

Toen ik een jaar of tien was, was ik helemaal weg van Jem & the Holograms. Deze tekenfilmserie appelleerde aan mijn ambitie om zowel een succesvol zakenvrouw als beroemd zangeres te worden. Jem was het alterego van Jerrica Benton, de baas van platenmaatschappij Starlight Music. Jerrica/Jem had de beschikking over supergave hologramtechnologie. Als ze haar

Alles lijkt in onze tijd wel een aandoening. Bring in: nomophobia! Wat is dit? Het is een afkorting voor “no mobile phone phobia”, “the modern fear of being unable to communicate through a mobile phone” (p. 131). Ooit hadden we telefoons, waar best u bleve Nokia, die een week mee konden gaan. De meeste iPhone gebruikers hebben vandaag

“De schoonheid der vrijster ligt in ‘s vrijers oog.” Zo vertaalt Van Dale de prachtige uitdrukking beauty is in the eye of the beholder. Wat we mooi vinden, is subjectief. Je zou ook kunnen veronderstellen dat het een wisselwerking is tussen de schoonheid van een persoon en de blik van de aanschouwer. Dat is wat Amerikaanse

Academisch schrijven hoort bondig te zijn. Dat is het advies dat studenten en onderzoekers steevast krijgen. Onderzoekers van de University of Chicago zijn het daar niet mee eens. Ze onderzochten [volledige toegang] meer dan een miljoen abstracts over een periode van zeventien jaar uit acht disciplines op stilistische kenmerken. Ze keken daarbij naar hoe vaak

Met een gifje communiceer je veel meer dan met woorden. Het bewegende beeld geeft een extra laag aan communicatie, net zoals emoticons dat kunnen doen. Die extra mogelijkheden hebben we hard nodig, zegt Adam Leibsohn van Giphy, het grootste platform om gifjes te zoeken. Woorden zijn vooral handig voor hele letterlijk beschrijving (‘stoel’) maar bij abstracte ideeën