Home / Blog / De populariteit van pelgrimstochten onder niet-gelovigen

De populariteit van pelgrimstochten onder niet-gelovigen

LATER LEZEN

Wandelen is in. Dat was al voor corona zo. Wandelen is goed tegen burn-outs, zegt De Correspondent. Het helpt tenslotte om de geest leeg te maken. Hup, de natuur in, waar je – volgens NRC – “ook op lelijke plekken iets idyllisch [kunt] vinden”. Wandelzin is hip, Wanderlust noem je het dan, en op sites als Your Little Black Book vind je naast restaurants ook wandeltips. Het is dan ook niet raar dat de klassiekste der klassieke wandelroutes ook gretig bewandeld worden: de pelgrimsroutes.

The Guardian schreef onlangs over de populariteit van deze tochten onder niet-gelovigen. Zoals vaker wanneer religieuze fenomenen geseculariseerd worden (denk aan The Passion), wordt de vraag gesteld of we moeten zien als een terugkeer van religie. Het antwoord is ook hier nee, al is het wel zo dat het lopen van de Camino de Santiago een betekenisvolle – en daarmee soms spirituele – ervaring is, die je anders naar jezelf laat kijken:

“What is going on there is repurposing, rather than resurrection. Yet, whether drawn by the glories of God, the gods or the environment, what all modern-day pilgrims seem to be engaging with is a search for meaning. And that is implicit in the term pilgrimage. It is what sets it apart from plain tourism.”

Het wijst ons wederom op de overeenkomsten tussen populaire cultuur en religie, en de vage grenzen tussen die twee domeinen. Pelgrimstochten bieden een herkenbaarheid, een sjabloon, een traditie om in te volgen. Ze liggen vrijwel gepackaged klaar voor de gebruiker. De instap is dus laag, maar de belofte van een bevredigende, betekenisvolle ervaring groot. Vergelijk dat met een festival of concert, en je snapt de populariteit. Instagrammable momenten gratis inbegrepen!

Gevonden via de weekendbijlage van Pedro’s blog X, Y of Einstein

TAGS
DEEL DIT BERICHT