Nederland is een talkshowtafelland. Sporters, BN’ers en af en toe eens een wetenschapper kunnen bij meerdere programma’s terecht om het nieuws van de dag te bespreken. Het is een format dat journalistiek verbindt met entertainment: wat Gerard Joling te zeggen heeft over criminaliteitscijfers levert spraakmakende televisie op, en daarom mag hij aanschuiven. Ook politici zitten

Toentertijd leek het alsof we er nooit van verlost zouden worden, nu lijkt het een onbenullige bekommernis uit een ver verleden. In de jaren 00 was de publieke ruimte een kakafonie van schreeuwerige ringtones. Het begon in de jaren 90 met de opkomst van mobiele telefonie. In de trein zat er altijd wel iemand die

Nieuws digitaliseert meer en meer en dat leidt tot zorgen, bijvoorbeeld over de verspreiding van desinformatie. Het Rathenau Instituut deed daarom onderzoek naar online nieuwsvoorziening in Nederland, met een nadruk op desinformatie en personalisatie van nieuws. De inzichten zijn bemoedigend: we zijn weerbaar. Het betrof een literatuuronderzoek, waarbij is gekeken naar wetenschappelijke artikelen, data en rapporten

Vorige week schreven we over hoe een app met gezichtsherkenning data verzamelt over waar je exact naar kijkt op het scherm om zo reclames ‘beter’ af te stellen op gebruikers. Gisteren was er een rel rond de NS die op stations reizigers filmt met reclamezuilen. De zuilen leggen vast hoe mensen zich bewegen, waarnaar ze

Toen Facebook in 2009 gebruikersnamen aanbood in de URLs van profielen in plaats van het cijfer van de gebruiker moest ik goed nadenken. Mijn twitternaam was lalalalinder en ik twijfelde of ik die ook op Facebook moest hanteren, naast mijn echte naam. Ik vroeg de twittercrowd om hulp. De reactie was helder: personal branding vraagt

Een veelgehoorde klacht over politici op televisie is dat tv de politiek verpopulariseert. Rosa van Santen onderzocht in haar proefschrift of die beschuldiging wel klopt. Ze voerde verschillende studies uit. Uit een historische inhoudsanalyse van de totale uitzendtijd 1956-2006 blijkt dat het aandeel zendtijd dat aan vermaak wordt besteed is gedaald en de zendtijd voor

Hedendaagse populaire cultuur – en in het kielzog daarvan: politieke cultuur – is doordrenkt van wantrouwen over de aard van waarheid en kennis. Het idee heerst dat kennis gekoppeld is aan materiële belangen en dat niets daarom zomaar aangenomen moet worden. Volgens hoogleraar Liesbet van Zoonen uit zich dat niet alleen in geloof in complottheorieën,