Home / Blog / Zijn alle homo’s wit, westers en liberaal? Een analyse van de Gay Games

Zijn alle homo’s wit, westers en liberaal? Een analyse van de Gay Games

LATER LEZEN

De Gay Games zijn net als de Olympische Spelen een manier voor een gastland om te zichzelf op een bepaalde manier – in dit geval als homotolerant – te presenteren aan de rest van de wereld. Ze zijn voor een groot deel toeristische evenementen die steunen op de notie van een mondiale gemeenschap. In een recent artikel [abstract] analyseert Kellie Burns de openingsceremonie (het visitekaartje) van de Gay Games van 2002 in Sydney, na Amsterdam in 1998 de tweede Spelen buiten het Noord-Amerikaanse continent. Ze vraagt zich af wie de ‘gedroomde’ deelnemer van de Gay Games is, of anders gezegd: welke geïdealiseerde seksuele burger naar voren komt uit de openingsceremonie.

Inclusiviteit en rechten

De Gay Games begonnen klein, maar zijn inmiddels uitgegroeid tot een groot event met een budget van meer dan $10 miljoen. Er is veel druk op het vinden van sponsors uit het bedrijfsleven. De organisatoren benadrukken daarom een beeld van “healthy, wealthy and wholesome gays and lesbians” (p. 320).

Het verhaal dat verteld werd tijdens de opening was een lineaire geschiedenis van onderdrukking toen Australië nog een strafkolonie was, naar langzamerhand bevrijding en viering. Dit is een verhaal van de transformatie van omgang met homoseksualiteit in het Westen. Burns analyseert de verschillende elementen van de openingsceremonie en beargumenteert dat alles draaide om insluiting, diversiteit en het omarmen van verschil. Tegelijkertijd is de geïdealiseerde seksuele burger van de Gay Games wit, westers, stedelijk en neoliberaal (neoliberaal in de zin dat hij/zij gecommitteerd is aan het liberale rechten-model).

Homogeen

Het onderzoek van Burns is ook in de Nederlandse context van 2012 relevant. De ophef over leernichten, de deelname van vele gesponsorde bedrijfsboten tijdens de Canal Pride en de vermeende tegenstelling tussen geloof en homoseksualiteit zijn allemaal indicaties dat ook in de Nederlandse publieke verbeelding ook maar één bepaald soort homo acceptabel is.

Beeld: Canal Pride Amsterdam, CC Eelco Cramer 

DEEL DIT BERICHT