Verschillende media schreven er over: van Sesamstraat worden kinderen slimmer (Trouw, AD, Huffington Post, The Economist). Zij baseerden hun nieuwtje op een stuk in The Washington Post. Daarin wordt gesproken van “landmark academic research” en de “most authoritative study ever done on the impact of Sesame Street”. Dat zijn hele grote woorden voor een onderzoek

Het is moeilijk om een definitie te geven van populaire cultuur (zie deze tekst bedoeld voor eerstejaars). Sommige mensen zeggen zelfs dat populaire cultuur een achterhaald begrip is omdat er in onze postmoderne cultuur geen onderscheid meer is tussen hoge en populaire cultuur. De Volkskrant brengt recaps van populaire televisieseries als Game of Thrones, ook NRC Handelsblad

De Global Drug Survey is een onafhankelijk onderzoeksorgaan dat – zoals de naam al zegt – wereldwijd onderzoek doet naar drugsgebruik. Het team wordt geleid door een psychiater gespecialiseerd in verslaving. Het onderzoek loopt als vijftien jaar. Onlangs werden resultaten over 2014 gepubliceerd. In de survey is gevraagd naar ervaringen met het online kopen van

Als je vroeger dringend een bericht bij iemand wilde bezorgen, verstuurde je een telegram. Via een telegraaf en later de telex werd het bericht doorgeseind en werd de geschreven tekst persoonlijk verstuurd. Hoewel je nu veel sneller contact met elkaar hebt via sms-achtige diensten en e-mail, is het nog steeds mogelijk om telegrammen te versturen

“How did you end up in porn?” vroeg ik pornografie-onderzoek Feona Attwoord met een knipoog tijdens een etentje na afsluiting van een conferentie. “Dutch blundless”, haastte mijn collega Liesbet van Zoonen zich te zeggen. Attwood leek mijn grapje gelukkig te kunnen waarderen. Misschien is het ondergaan van zulke grapjes wel exemplarisch voor seksonderzoekers. Socioloog Janice M. Irvine onderzocht [abstract] hoe

The Americans is een recente dramaserie die zich afspeelt in de jaren ’80. Een doodnormaal gezinnetje in een buitenwijk van Washington DC, papa-mama-en-twee-kindjes. Maar de vader en moeder blijken Russische spionnen te zijn, die meedogenloos mensen vermoorden voor de Grotere Zaak. De aantrekkingskracht zit in het griezelen om het onbekende: jouw buren kunnen zomaar infiltranten zijn.

Toen de oprichter van Amazon Jeff Bezos de Washington Post kocht, hield iedereen zijn adem in. Zo’n tech-jochie bij een krant kan nooit goed gaan. Inmiddels zijn we bijna twee jaar verder en gaat het goed met de Post. In een artikel in The Economist lezen we dat er meer dan honderd mensen zijn aangenomen.

Met alle paniek over robots die het van mensen over gaan nemen, is het reuze slim om een robot te bouwen die echt door mensen bediend wordt. De Nobot (vat je ’em: no-bot) adverteert met “als een mens in een robotpak”. De Nobot ziet er uiterst vriendelijk uit: een kruising tussen Wall-E en R2D2. De Nobot

Realitytelevisie is een illusie. Louis Theroux heeft een groot team achter zich, de werkelijke ruzies met Gordon Ramsay worden niet uitgezonden. Die illusie doet geen afbreuk aan de werkelijkheid die gefilmd wordt. In een van de eerste afleveringen van realityserie MTV Cribs in 2001 stond rapper Redman centraal. Zijn huis was klein en overal lag zooi. Was het in

Stel, je bent 13 en je bent verliefd op Justin Bieber. Je droomt ervan om met hem te trouwen en je wilt weten of dat ook gaat lukken. Dan vraag je het gewoon aan een Mexicaanse demoon genaamd Charlie. Media schreven de afgelopen dagen over de Charlie Charlie Challenge, een vorm van geesten oproepen. Je kunt

In Star Wars hebben robots agency. C3PO en R2D2 doen wel wat hen wordt opgedragen, maar ze hebben ook een eigen wil. Ze zijn geantropomorfiseerd: we kennen ze menselijke kwaliteiten toe. In het universum van Star Wars is dat heel normaal. Klonen en droids opereren er autonoom. In de Terminator-franchise worden we gewaarschuwd voor technologie die zelfbewust wordt.

We leven in de derde Gouden Eeuw van televisie: series van nu zijn van ongekend hoge kwaliteit. Ze vertellen iets over de tijd waarin we leven en hoe we ons daartoe verhouden (zie dit stuk over dystopie en nostalgie in series). Televisieseries kunnen zich nu meten met films en kunnen meer dan ooit beschouwd worden