Pew Internet publiceerde gisteren cijfers over de Amerikaanse verkiezingen en mobiele telefonie. Amerikanen gebruiken hun mobiel om informatie te zoeken over de campagne. Van de onderzochte 1005 respondenten had 88 procent een mobiele telefoon. Opvallend is dat slechts driekwart de telefoon gebruikt om sms’jes te versturen. Van deze groep heeft vijf procent zich aangemeld voor sms’jes van de kandidaten.

Een van de eerste dingen waar het internet interessant voor was, was het opzoeken van songteksten. Toen er nog maar weinig te doen was op het web, vulden mensen al pagina’s met zelf uitgeschreven of overgeschreven teksten. Voor die tijd was toegang beperkt. Je kon bladmuziek met teksten kopen en sommige artiesten gaven hun teksten

Alle interesse in ‘digital natives’ ten spijt, televisie is nog steeds het meest dominante medium. Uit een recente studie [abstract] blijkt dat Amerikaanse kinderen 232 minuten per dag worden blootgesteld aan achtergrondtelevisie, dat wil zeggen dat de tv aanstaat terwijl het kind iets anders doet, zoals spelen of eten. De onderzoekers stellen dat dit slecht

All good things must can to an end luidt een Amerikaanse zegwijze. Ook televisieseries eindigen, tot groot verdriet van de trouwe kijkers. In een recent essay bespreekt C. Lee Harrington [abstract] de kunst van sterven van Amerikaanse series. Harrington stelt dat dit belangrijk is om te verkennen omdat de dood in onze celebrity-cultuur een bijzondere

Gangnam Style van de Zuid-Koreaanse Psy heeft na het internet ook de hitlijsten veroverd en inmiddels weet iedereen wat Gangnam Style is (de lifestyle die bij Seoels chique wijk Gangnam hoort). Psy kan gezien worden als een nar: een grappenmaker die spot drijft. Het Amerikaanse culturele tijdschrift The Atlantic dook in de betekenis van het

Dankzij sociale media kun je mensen intensief volgen. Deze vorm van surveillance wordt soms ook wel stalking genoemd. Dat geldt voor mensen die je leuk vindt en voor mensen die je leuk vond. Zo kun je op Facebook allerlei informatie vinden over ex-partners, ook wanneer je niet meer Facebookvrienden met ze bent. Het is maar

Peer pressure is een psychologisch concept dat ook buiten de wetenschap alom bekend is. Omdat ‘peer’ zich lastig vertaalt naar het Nederlands (‘groepsdruk’ is niet helemaal juist) kennen wij het begrip ook in de Engelse vorm. Peer pressure wordt vooral geassocieerd met pubers, die vanwege hun ontwikkelingsproces extra vatbaar zouden zijn voor de invloed van

De eerste plek waar misdaad gemeld wordt, is het politiebureau. De dienstdoende agent moet daarom verstand hebben van verschillende soorten vergrijpen, waaronder cybermisdaad. Helaas hebben de meeste agenten onvoldoende training om dergelijke misdaad te onderzoeken, waardoor fouten in de beginfase (opslaan van bewijs, horen van getuigen) verstrekkende, negatieve gevolgen kunnen hebben. Uit eerder onderzoek weten

Pew Internet heeft onderzoek naar online foto’s delen gepubliceerd. Gebaseerd op een representatieve survey onder 1005 Amerikaanse volwassenen wordt beschreven op welke wijze mensen online foto’s delen. De onderzoekers maken een onderscheid tussen creators (mensen die eigen foto’s plaatsen) en curators (mensen die bestaande foto’s doorplaatsen). Een aantal onderzoeksresultaten: 46 procent van de Amerikanen is

In de discussie over reclame gericht op kinderen gaan stemmen op om reclame rond televisieprogramma’s voor kinderen helemaal te verbieden. Het is dan ook niet verwonderlijk dat bedrijven op zoek zijn naar nieuwe manieren om kinderen bloot te stellen aan hun advertenties. Mobiele games blijken daarvoor een uitstekend platform. Deze week wijdde The Wall Street

Nu allerlei zaken digitaal bijgehouden worden, is er een overvloed aan informatie ontstaan. Die overvloed wordt Big Data genoemd. De Harvard Business Review is in de wereld van Big Data gedoken en zet op een rijtje wat directeuren moeten weten over dit nieuwe buzzwoord. In een collectie van blogposts komen verschillende aspecten aan bod. Een

Deze week zorgde op Twitter de hashtag #muslimrage (zie eerdere post) voor wat komische ontlading in de ophef rond het protest tegen het anti-Mohammed-filmpje op YouTube. Biedt dit nu ook aanknopingspunten voor discussie over Islam? In een recente studie [abstract] onderzochten Fadi Hirzalla, Liesbet van Zoonen en Floris Muller of humor in disputen rond Islam