Home / Blog / Politieke campagnes in het post-Twitter gefragmenteerde socialemedialandschap

Politieke campagnes in het post-Twitter gefragmenteerde socialemedialandschap

LATER LEZEN

Afgelopen week ging president Biden op TikTok. Het deed wenkbrauwen rijzen: TikTok ligt in de VS onder vuur vanwege zorgen om de nationale veiligheid. Maar ja, politici willen zijn waar de kiezers zijn en TikTok is nu eenmaal het platform dat de voorkeur van jongeren heeft. De campagne wordt ook op andere platforms gevoerd, zoals op Twitter oftewel X. Een gefragmenteerd socialmedialandschap vraagt om heel veel verschillende content, zou een beetje socialmediastrategist zeggen.

In de nieuwsbrief Garbage Day las ik een tegenovergestelde voorspelling. Schrijver Ryan Broderick denkt dat we juist weer steeds meer dezelfde content gaan zien. Er zijn nu immers zoveel platformen, het is gewoon geen doen. Hij legt dat uit aan de hand van de twee accounts van Biden op X: @potus, als president; en @joebiden als presidentskandidaat. Op zondag plaatste het eerste account een informerend filmpje over shrinkflation. Op maandag plaatste het tweede account een heel ander filmpje. Met een meme haakte hij op grappig bedoelde wijze in op een complottheorie over de Democrats en de Superbowl (zie hier voor uitleg).

Betekenis is vrij
Wat doet Biden op X, kun je je afvragen, schrijft Broderick, dat is steeds meer een radicaalrechts netwerk waar niemand op de Democraat zit te wachten. Maar de meme stond ook Threads en daar waren de reacties heel anders. Dat we weer naar hetzelfde gaan kijken betekent niet dat we daar op eenzelfde manier betekenis aan geven, stelt Broderick:

“Well, more and more we’re all seeing the same content — because there are just too many sites we have to share it to — but each site is becoming a vastly different prism through which to view it. Also, we don’t really have much of a media apparatus left to create even an illusion of consensus for this stuff. Which means, more often than not, that we can’t really assess importance. And that makes me wonder if, someday sooner than we think, we’ll start to see important figures like the president give up on posting all together because ultimately there’s no way to make sense of the reactions. The days of “winning the internet” are over.”

Ik vind de observatie goed, maar ik ben het niet eens met Brodericks interpretatie. Betekenisgeving was immets altijd al vrij. Hij raakt wel een interessant punt. Toen we nog twee zenders op televisie hadden gaven we op de bank betekenis, samen met de andere aanwezigen. Daarbij keken mensen (uit dezelfde kringen) naar min of meer naar dezelfde talkshows, lazen ze min of meer dezelfde columnisten. Het mediakader waarbinnen betekenisgeving plaatsvindt was dus veel meer hetzelfde. Je zou kunnen stellen dat duiding vroeger centralistischer was – denk bijvoorbeeld ook een programma als Kopspijkers vroeger op de zaterdagavond.

Gevolgen
Het stuk roept bij mij twee vragen op. Allereerst twee empirische vraag: is het inderdaad zo dat gebruikers van Threads anders betekenis geven aan zo’n filmpje dan gebruikers van X vanwege de verschillende contexten waarin het bericht staat? Of zit het verschil in betekenisgeving ‘gewoon’ in hun verschillende achtergronden en doet de context op het platform er niet toe?

De tweede vraag gaat over het belang dat Broderick noemt. In de ‘goede oude’ twittertijd kon een virale tweet Het Journaal halen. In het post-Twitter gefragmenteerde socialemedialandschap is een virale tweet iets heel anders dan een virale post van Threads. Maar ook ‘vroeger’ kon je niet van Twitter generaliseren naar de bevolking. Betekent “the days of “winning the internet” are over” niet gewoon: de dagen van luie journalistiek zijn voorbij?

De komende Amerikaanse verkiezingen zijn de eerste in dit nieuwe post-twitter landschap. Al valt eerst nog maar eens te bezien hoe post-X dat landschap is.

Beeld gegeneerd met AI (Lexica). 

DEEL DIT BERICHT